1- گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ، mteimouri@med.mui.ac.ir 2- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 3- گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده: (20 مشاهده)
مقدمه: درمان کندگی رباط صلیبی خلفی، انواع و روشهای مختلف دارد که برخی از پزشکان روشهای درمان جراحی و بعضی دیگر درمانهای غیرجراحی را مناسب میدانند. این مطالعه با هدف بررسی نتایج هر دو درمان با توجه به سایز قطعه انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و براساس مقایسه دو گروه بیماران با کندگی رباط صلیبی خلفی بود که در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ به مراکز درمانی شهر اصفهان مراجعه نموده، صورت پذیرفت. ۴۱ نفر به صورت سرشماری به مطالعه وارد شدند و ۲۱ نفر تحت درمان با روشهای جراحی (معمولاً برای قطعات با سایز بزرگ) و ۲۰ نفر تحت درمان با روش غیرجراحی (معمولاً برای قطعات با سایز کوچک) قرار گرفتند. بیماران یک و نیم و سه ماه پیگیری شده و دادهها توسط چکلیست جمعآوری شد. یافتهها: براساس نتایج دامنه حرکتی کامل زانو و درد، یک و نیم ماه و سه ماه پس از درمان در دو گروه جراحی شده و غیرجراحی تفاوت معناداری را نشان نداد (۰.۰۵<P). تست کشویی خلفی در پیگیری یک و نیم ماهه تفاوت معناداری را بین دو گروه نشان نداد (۰.۰۵<P)، اما در پیگیری سه ماهه تفاوت معنادار بود (۰.۰۵>P). در گروه جراحی شده، بهطور معناداری تعداد بیماران با کندگی رباط در پیگیری سه ماهه کمتر از پیگیری یک و نیم ماهه بود (۰.۰۵>P). اما درگروه جراحی نشده تفاوت معنادار مشاهده نشد (۰.۰۵<P). بهطور متوسط با افزایش یک سانت کندگی رباط صلیبی خلفی در بیماران، شانس موفقیت در روش عملجراحی ۲۷ درصد افزایش یافته بود. نتیجهگیری: درمان در هر دو گروه جراحی و غیرجراحی توانست دامنه حرکتی کامل زانو و درد را تا سه ماه پس از درمان بهطور معناداری به ترتیب افزایش و کاهش داده و بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد.