مقدمه: خودکشی یکی از مشکلات مهم اجتماعی و بهداشت روانی بسیاری از کشورها به حساب می­آید و منابع قابل توجهی را در مجموعه مراقبت­های بهداشتی اولیه و ثانویه به خود اختصاص داده است. هدف اصلی انجام این مطالعه، تعیین موارد مرگ مشکوک به خودکشی از بین موارد ارجاعی به مراکز پزشکی قانونی کشور بوده است.

  روش انجام: با استفاده از پرسشنامه­ای از قبل طراحی شده، مشخصات و اطلاعات موارد مشکوک به خودکشی با همکاری خانواده و یا همراهان متوفایی که خودکشی منجر به مرگ داشته­اند، در مراکز پزشکی قانونی سطح کشور جمع­آوری و سپس با استفاده از نرم­افزار spss مورد تحلیل آماری قرار گرفته است.

  نتایج: با توجه به 3513 مورد مرگ مشکوک به خودکشی در سال 2010، نرخ مرگ­های مشکوک به خودکشی ایران ، 7_/4 مورد به ازای هر صدهزار نفر جمعیت تعیین شد که این نرخ در بین مردان 6_/6 و در بین زنان 7_/2 مورد بوده است. استان­های ایلام، کرمانشاه، لرستان و همدان بالاترین نرخ را داشتند. 5_/70% خودکشی­ها در مردان بود. همچنین، نرخ خودکشی مردان و زنان ایران از نرخ خودکشی مشابه در اکثر کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی، آسیای شرقی و اقیانوسیه پایین­تر بوده است.