مقدمه: آنمی یکی از مشکلات شایع در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه است که علل مختلفی دارد. از جمله علل آن میتوان به خونگیریهای مکرر برای انجام آزمونهای مختلف آزمایشگاهی اشاره کرد که هنوز به درستی شناخته نشده است. از علل دیگر آن التهاب، بیماریهای مزمن، خونریزی از دستگاه گوارش... میباشد. ما در این مطالعه به بررسی تاثیر خونگیریهای مکرر بر میزان هموگلوبین بیماران بستری در ICU بیمارستان امام ارومیه پرداختیم.
روش کار: در این مطالعه که به صورت گذشته نگر انجام شده است پرونده 841 بیمار که در طی بازه زمانی یک ساله (1390) در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستانهای امام خمینی و طالقانی بستری شدهاند مورد بررسی قرار گرفته است که 641 بیمار به دلیل نداشتن معیارهای ورود از مطالعه حذف گردیدند و 200 بیمار وارد مطالعه شدند. اطلاعات جمع آوری شده از پروندهها شامل سن، جنس، بیماری زمینهای، هموگلوبین روز اول بستری، هموگلوبین روز هفتم بستری و میانگین حجم خونگیری در هفت روز بستری و میانگین تعداد خونگیری در هفت روز بستری می باشد.
نتایج: تمامی 200 نفری که وارد مطالعه شدند پس از هفت روز بستری در ICU دچار کاهش میزان هموگلوبین شده بودند به این ترتیب که میانگین هموگلوبین روز اول بستری بیماران gr/dl53/4 ± 85/12 و میانگین هموگلوبین روز هفتم بستری بیماران gr/dl 60/4 ± 18/11 بوده است. در این مطالعه ارتباط معناداری بین سن و میزان کاهش هموگلوبین پس از هفت روز یافت نشد . از نظر جنسیت نیز تفاوتی میان دو جنس از نظر میزان کاهش هموگلوبین وجود نداشت به طوری که میزان کاهش هموگلوبین در مردان پس از 7 روز gr/dl 7/1 و در زنان gr/dl 6/1 بود. همچنین بیماری زمینهای بیماران ارتباط معناداری با میزان کاهش هموگلوبین نداشت. این مطالعه نشان داد که خونگیریهای مکرر از بیماران منجر به آنمی میشود به طوری که هرچه میزان خونگیری روزانه (حجم خونگیری روزانه و تعداد خونگیری روزانه) از بیماران بیشتر میشود میزان کاهش هموگلوبین نیز بیشتر میگردد.
بحث و نتیجه گیری: با توجه به تاثیر خونگیریهای مکرر (حجم خونگیری در روز و تعداد خونگیری در روز) بر کاهش میزان هموگلوبین در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه و تاثیر منفی آنمی بر پیش آگهی بیماری منطقی است تا با ارائه راهکارهای عملی از خونگیریهای مکرر و غیر ضروری جلوگیری شود تا با این روش از میزان افت هموگلوبین در بیماران بستری شده کاسته شود
