fa jalali 1390 6 1 gregorian 2011 9 1 17 3 online 1 fulltext

fa گزارش دو مورد مسمومیت اتفاقی ناشی از مصرف اشتباه "قرص برنج" فسفید آلومینیوم یک آفت کش بسیار سمی و در عین حال ارزان است که جهت محافظت از غلات به کار می‌رود و در ایران تحت عنوان "قرص برنج" شناخته می‌شود. مصرف تنها نیمی (5/1 گرم) از یک قرص استاندارد می‌تواند منجر به مرگ انسان به دلیل نارسایی‌های متعدد ارگانی شود. متأسفانه این ماده خطرناک به وفور در بسیاری از مناطق کشور ما در دسترس عموم قرار داشته و هر چند که در سال‌های اخیر استفاده از آن جهت خودکشی روند رو به رشد قابل توجهی داشته است اما با توجه به اینکه در ایران دراژه سیر، قرص برنج گیاهی (بنان) و فسفید آلومینیوم هر سه تحت عنوان "قرص سیر" در بازار موجود می‌باشند در پاره‌ای از موارد شاهد مسمومیت‌های کشنده ناشی از مصرف اتفاقی با فسفید آلومینیوم نیز می‌باشیم. در این گزارش نحوه مسمومیت و درمان موفقیت‌آمیز در دو مورد مسمومیت اتفاقی ناشی از فسفید آلومینیوم که به دلیل تشابه اسمی اتفاق افتاده است را بررسی می‌نماییم. Aluminum phosphide is a cheap and highly toxic pesticide which is commonly used for grain preservation. In Iran, it is known as the “rice tablet”. Ingestion of only 1.5 g of a standard tablet (3000 mg) can be lethal in human due to multiple organ failures. Unfurtunately, this high potent substance is easily available in our country. Its usage for suicidal attempts has been increasing significantly in recent years. According to the availability of garlic deragee, herbal rice tablet (Banan) and aluminum phosphide, all three in Iranian market as "garlic tablet", we may meet unintentional fatal poisoning caused by accidental ingestion of aluminum phosphide in some cases.In this manuscript, we report a successful treatment in two patients with accidental poisoning by aluminum phosphide which had happened due to nominal similarity Keywords:Rice Tablet, Aluminum Phosphide, Accidental Poisoning واژه‌های کلیدی: قرص برنج، فسفید آلومینیوم، مسمومیت اتفاقی 0 0 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-17&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/9 1392/7/17 2013/12/29 1392/10/8 Seyed Kazem Taheri 0031947532846001572 0031947532846001572 Yes Saeed Afzali 0031947532846001573 0031947532846001573 No Mohammad Khaled Naghshbandi 0031947532846001574 0031947532846001574 No Faraneh Norouzi 0031947532846001575 0031947532846001575 No Nafiseh Mohammadi 0031947532846001576 0031947532846001576 No

fa مرور ساده ی مستندات موجود در زمینه ی مسمومیت های غیر غذایی در ایران مقدمه و هدف: با توجه به اهمیت روزافزون پدیده ی مسمومیت های غیر غذایی در ایران، مطالعه ی حاضر قصد دارد، با مرور ساده ی مستندات مرتبط با انواع این نوع مسمومیت، برآورد دقیق تری از مختصات آن جهت سیاستگذاری های صحیح در این حوزه ارایه دهد. مواد و روش ها: برای تهیه ی مطالعات واجد شرایط، به پایگاه های اطلاع رسانی علمی Iranmedex، Irandoc، Scopus، Integrated Library و Sciencedirect مراجعه شد و مقالات مرتبط ارایه شده با استفاده از یک استراتژی نظام مند و حساس ترین کلید واژه های مرتبط شامل مسمومیت (Poisoning OR Toxicity OR Intoxication)، غیرغذایی (Non-Food) و خودکشی (Suicide OR Self-harm) جمع آوری شده و پس از ارزیابی کیفی با استفاده از چک لیست استاندارد STROBE ، مهم ترین یافته های مطالعات هم وزن استخراج گردید. یافته ها: از میان 220 مقاله مرتبط یافت شده، 29 بررسی با جمعیت کل 72024 نفر بررسی شدند. بیشترین موارد مسمومیت های عمدی (86%)، در گروه سنی 24- 15 سال و بیشترین موارد مسمومیت های اتفاقی (79%) در گروه سنی زیر 15 سال بروز یافته بود. سابقه ی مسمومیت و وجود اختلالات روانی فاکتورهای مهم و معنی-داری برای ابتلای بعدی به مسمومیت به شمار می رفتند. نتیجه گیری: مرور ساده ی مستندات در زمینه ی بروز و میرایی انواع مسمومیت های غیرغذایی در ایران بیان گر اینست که کاهش بار مسمومیت ها در ایران نیازمند یک اجماع فراگیر برای قانونمند کردن فروش و مصرف انواع سموم و داروها و موادشیمیایی، کاهش مصرف سموم و استفاده از روش های کنترلی ایمن، تغییر نگرش و ارتقای آگاهی های مردم و تدوین برنامه های آموزشی مناسب از طریق رسانه های جمعی می باشد. Background: Regarding redundant magnitude of non-food poisoning phenomenon in Iran, it seems a simple review of related documents in different type of this poisoning, gives a precise estimation about this subject for a correct policy- making in this field. Methods: For access to qualified and scientific information, we referred to the Iranian and international electronic databases including Irandoc, Iranmedex, Integrated Library, Scopus and Sciencedirect. A systematic search by using the most sensitive and relevant keywords including toxicity (Poisoning or Toxicity or Intoxication), non (Non-Food) and suicide (Suicide or Self-harm) was done. Then the selected studies were evaluated by a standard checklist of STROBE. Finally data extraction conducted for qualified studies. Findings: In this study, among 220 found articles, 29 articles with 72024 people were evaluated. The maximum cases of intentional poisoning (86%) were in 15-24 years old age group and also maximum cases of accidental poisoning (79%) were in under 15 years old age group. A background in poisoning or mental disorders were the main and significant factors for future poisonings. Conclusion: Respecting a simple review of national documents about morbidity and mortality of non-food poisoning in Iran, we can say attempts to legalize sale and consumption of poisons and drugs and chemical materials, low use of poisons and high use of safe controlling methods, a change in attitude and an attempt to increase general knowledge in people about poisoning and producing proper educational programs by mass media are among the main actions. If they are done, it could decrease the number of poisoned cases in Iran. Keywords: Non-Food Poisoning, Accidental Poisoning, Review Research, Iran کلید واژه ها: مسمومیت غیرغذایی، مسمومیت اتفاقی، پژوهش مروری، ایران 0 0 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-10&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/29 1392/10/8 محمدرضا سپند 0031947532846001551 0031947532846001551 Yes

fa مقایسه دقت دو روش تعیین سن در کودکان بر اساس رادیوگرافی دندان‌های در حال تکامل مقدمه: شایع ترین روش تعیین سن دندانی، روش دمیرجیان است. اما مطالعات مختلف نشان داده که این روش، سن را بیش از حد تخمین می زند و به همین دلیل ویلمز روش جدیدتری ارایه کرده است. ویلمز از سیستم ANOVA برای تطابق روش دمیرجیان با نژاد قفقازی سفید استفاده کرد. نتیجه، جداول جدیدی بود که به تفکیک جنس، اسکورهای هشت گانه جدیدی را به دست داده و مجموعه این اسکورها، به طور مستقیم سن دندانی را نشان می دهد. هدف از این مطالعه، تعیین دقت روش ویلمز در تخمین سن کودکان براساس رادیوگرافی دندان های در حال تکامل در شهر اصفهان می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی – مقطعی از 151 رادیوگرافی پانورامیک مربوط به 54 پسر و 97 دختر در محدوده سنی 3 تا 18 سال استفاده شد. سن تقویمی نمونه ها با کسر کردن تاریخ تولد از تاریخ تهیه رادیوگرافی به دست آمد. سن دندانی نمونه ها به دو روش دمیرجیان و ویملز تعیین شد. داده های جمع آوری شده وارد نرم افزار شد ((SPSS version 17 و توسط آزمون های آماری .t و ANOVA مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: روش دمیرجیان باعث تخمین بیش از حد سن به میزان 63/0 سال (پسرها 94/0 سال و دخترها 47/0 سال) بود. در روش جدید ویلمز، تخمین بیش از حد سن به میزان 11/0 سال (پسرها 22/0 سال و دخترها 06/0 سال) بود. در بین گروه های سنی مختلف، کمترین اختلاف در دامنه سنی 12-11 سال و برابر 01/0 سال و بیشترین اختلاف در دامنه ی سنی 18-17 سال و برابر 2/1 سال بوده است. بحث و نتیجه گیری: بین سن تقویمی و سن دندانی ویلمز، اختلاف آماری معنی داری وجود ندارد. در نمونه مورد مطالعه، روش ویلمز دقت بالاتری برای تخمین سن، نسبت به روش دمیرجیان دارد. Backgroung: The most prevalent method for determining the dental age is the Demirjian method. But, different studies have been showing that this method overestimates the age so, Willems has presented a newer method. Willems has used (ANOVA) system to adapt Demirjian method to Belgian Caucasian race. The result was new tables in sex separated. Calculating the overall maturity score by summing the adapted scores for the seven mandibular teeth directly results in the estimated dental age. The purpose of this study is to determine the accuracy of Willems Method in age estimation of children by radiography of developing teeth in Esfahan. Methods: In this descriptive, cross –Sectional study, 151 panoramic radiographies belong to 54 boys and 97 girls at the age of 3 to 18 years old, were used. The samples of chronological age was obtained by subtraction of birth date from the radiography performance date. The sample of dental age which was determined by both Demirjian and Willems methods were entered to SPSS software (Ver 17) and differences with the chronological age were analysed by using a t-test and ANOVA. Fingings: The Demirjian method resulted in an overestimation of 0.63 year (boys 0.94 year and girls 0.47 year). The new adapted method resulted in a smaller overestimation of 0.11 year (boys 0.22 year and girls 0.06 year). In different age groups, the minimum difference has been in the range of 11 to 12 years old and it was 0.01 year. The maximum difference has been in the range of 17 to 18 years old and it was 1.2 year. Discussion: The statistical difference between chronological age and Willems method is not significant. The adapted method was resulted in more accurate dental age estimations in this population Keywords: Dental Age, Chronological Age, Willems Method, Demirjian Method واژگان کلیدی: سن دندانی، سن تقویمی، روش ویلمز، روش دمیرجیان 141 147 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-9&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Shahrzad Javadi Nejad شهرزاد جوادی نژاد 0031947532846001548 0031947532846001548 Yes Roshanak Ghafari روشنک غفاری 0031947532846001549 0031947532846001549 No Marjan Memar Ardestani مرجان معمار اردستانی 0031947532846001550 0031947532846001550 No

fa مرگ مغزی و اهدا عضو و روند انجام آن طی یک مطالعه مقطعی در استان آذربایجان غربی از سال 1383 الی 1389 زمینه و هدف: مرگ مغزی قطع غیرقابل برگشت تمامی فعالیت‌های مغزی و ساقه مغز به طور هم‌زمان می‌باشد که بایستی منطبق با شرایط و مشخصه‌های بالینی و پاراکلینیکی باشد و ممکن است پس از ضربه شدید به سر، خونریزی مغزی، سکته یا نرسیدن طولانی مدت اکسیژن به مغز اتفاق بیفتد. در این مطالعه ضمن بررسی اطلاعات دموگرافیک اهداءکنندگان عضو، بررسی تطبیقی ارزیابی‌های بالینی و پاراکلینیکی انجام یافته با گایدلاین آکادمی نورولوژی آمریکا در خصوص مرگ مغزی انجام یافت. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقطعی بود. کلیه پرونده‌های افرادی که به علت مرگ مغزی موافقت گردیده بود اعضای آن‌ها اهداء گردد، از سال 1383 الی 1389 مورد بررسی قرار گرفتند. پرسشنامه شامل دو قسمت اطلاعات دموگرافیک و سؤالات بخش ارزیابی با استفاده از گایدلاین پارامترهای توصیه شده از طرف آکادمی نورولوژی آمریکا بود. برای تعیین میزان انطباق با پارامترهای مذکور از آمارهای توصیفی و نمودارها استفاده شد. یافته‌ها: حدود 77% افراد بالای 18 سال و 23% زیر 18 سال سن داشتند. علت مرگ مغزی در 61% تصادف، 13% حوادث عروقی مغز، 13% اصابت گلوله، 5% سقوط از بلندی، 3% تومور مخچه و مابقی برق‌گرفتگی و سایر علل بود. تمامی موارد در حالت کوما و بدون پاسخ حرکتی به تحریکات دردناک در انتهاها بودند. در تمام موارد، رفلکس‌های ساقه مغز وجود نداشت؛ همه، دارای سی‌تی‌اسکن مغز بوده و حرارت پایه بدن بالای 32 درجه بود. در تمامی موارد دو بار نوار مغزی انجام گرفته بود. اعضاء اهدا شده در 67% کبد و کلیه و در 33% فقط کلیه بود. بحث و نتیجه‌گیری: در بررسی تطبیقی، اختلاف فاحشی بین روند ارزیابی مرگ مغزی و پیوند اعضاء با گاید لاین آکادمی نورولوژی آمریکا یافت نگردید. اکثر پیوندها کلیه یا کبد بوده است. با توجه به این که حدود 35 عضو قابل پیوند در یک فرد وجود دارد و با توجه به پایین بودن آمار اهداء عضو در کشور، استفاده بهینه از اعضاء پیوندی باید مدنظر قرار گیرد و محدود به یک یا دو عضو نباشد. روند رو به رشد اهداء عضو از موارد مثبت می‌باشد که فرهنگ‌سازی عمومی در رشد بیش از پیش آن مؤثر خواهد بود. Background: Brain death is an irreversible cessation of all brain activities and brain stem simultaneously, and must comply with clinical and paraclinical characteristics that may be resulted from severe head trauma, brain hemorrhage, stroke or prolonged brain anoxia. This study reviews the demographic donor members besides, a comparative evaluation of clinical and paraclinical findings in guideline of American Academy of Neurology, conducted on brain death. Methods: This is a descriptive cross - sectional study. All cases of brain death that had been agreed to award their organs from 2004 to 2010 were studied. Questionnaire included two parts, demographic information and questions assessed parameters recommended guideline by the American Academy of Neurology. In Order to determine compliance with the parameters, descriptive statistics and graphs were used. Findings: Approximately, 77% of cases were +18 and 23% were -18. The cause of brain death was car accident in 61% of cases, 13% cerebrovascular accident, 13% gun shot, 5% falling and others were electric shock or tumor of cerebellum. All cases were on coma mode and no motor response to painful stimuli was detected. In all cases there were no brain stem reflexes. All had brain CT and the basic body temperature was above 32ºC. In all cases EEG had been performed twice. Organs donated were liver and kidney in 67% of cases and in 33% was kidney only. Conclusion: In the comparative study between brain death and organ transplant evaluation process in Guideline of American Academy of Neurology, non tremendous difference was found. Most transplanted organs were kidney and liver. Because there are about 50 organs or tissues in a person could be donated and low rate of organs donation in the country, efficient use of organ transplant must be considered and it should not be limited to one or two organs. The growing organ donation is a positive sign and promotion of public culture is effective for it. Keyword: Brain Death, Organ Donation, Organ Transplantation واژگان کلیدی:مرگ مغزی، اهداء عضو، پیوند اعضاء 149 155 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-13&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Majid Hajyhosseinloo مجید حاجی حسینلو 0031947532846001558 0031947532846001558 Yes Ali Eftekhari علی افتخاری 0031947532846001559 0031947532846001559 No Sakineh Gorbani سکینه قربانی 0031947532846001560 0031947532846001560 No Abas Zarei عباس زارعی 0031947532846001561 0031947532846001561 No

fa تأثیر خطاهای مستندسازی گواهی فوت بر صحت کدگذاری علل مرگ در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس زمینه و هدف: اطلاعات مرگ نقشی اساسی در تدوین برنامه های سلامت دارد و کدگذاری علل مرگ به سازماندهی و قابل استفاده شدن این اطلاعات می انجامد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر خطاهای مستندسازی بر صحت کدگذاری علل مرگ در بیمارستان شهید محمدی بندرعباس است. روش بررسی: این پژوهش توصیفی مقطعی در شش ماهه دوم سال 1390 و با مطالعه گواهی فوت همه متوفیان انجام شد. ابتدا اطلاعات گواهی فوت بر روی فرم های جداگانه ای ثبت شد و رزیدنت های هر بخش نسبت به تعیین توالی های گواهی فوت اقدام نمودند. سپس پژوهشگر نسبت به کدگذاری مجدد گواهی ها و مقایسه آن ها با کدهای کدگذاران اصلی اقدام نمود. در نهایت، برای استخراج اطلاعات مربوط به خطاهای مستندسازی، پژوهشگر به خود گواهی فوت مراجعه نمود. داده ها وارد نرم افزار SPSS شده و از طریق آمار توصیفی و آزمون کای دو و با محاسبه فاصله اطمینان 95% تحلیل شدند. یافته ها: صحت کدگذاری علل مرگ برابر با 7/51% بود. صحت کدگذاری رابطه معنی داری با خطاهای ماژور داشت (001/0P=) اما، با خطاهای مینور رابطه معنی داری نداشت. از بین خطاهای ماژور، "درج علل مرگ دارای اثر یکسان". بیشترین تأثیر (1/82% خطا در کدگذاری) را داشت. بیشترین تأثیر این خطا مربوط به فصل بیماری های غدد تغذیه و متابولیسم (4/94% خطای کدگذاری) بود. زبان تکمیل گواهی فوت و تعداد خطوط با وقوع هر دو نوع خطا رابطه معنی‌داری داشتند. نتیجه گیری: کدگذاری علل مرگ وضعیت مطلوبی در این بیمارستان ندارد. تأثیر نسبی (4/9%) خطاهای ماژور بر صحت کدگذاری، آموزش پزشکان درباره اهمیت و نحوه تکمیل گواهی را ضروری می سازد. Background: Death information have critical role in adjustment of health plans and cause of death coding leads to organizing and being used of this information. Purpose of this study is to review the impact of documentation errors on cause of death coding accuracy in Shahid Mohammadi hospital in Bandarabbas. Methods: This descriptive cross sectional study performed in second half of 2011 by a survey on all death certificates. At first, certificates information were written on forms separately and residents determined sequences of death certificates. Next, the researcher recorded certificates and compared his codes with primary coders. At last, the researcher referred to death certificates for extracting information about documentation errors. Data entered in SPSS and was analyzed with descriptive statistics and chi square test in 95% confidence interval. Findings: Accuracy rate of causes of death coding was 51.7%. There was a meaningful relationship between coding accuracy and major errors (P=.001) but, between coding accuracy and minors there was not. Among major errors, «cause of death with equal effects» has the most affect (82.1% error in coding) and the most impact of this error was in endocrine chapter, (94.4% error in coding). Number of death certificate lines and its language have meaningful relation with both errors. Conclusion: Cause of death coding is not acceptable in this hospital. Considering impact of major errors (9.4%) on coding accuracy, physicians training in death certificate issue is required. Key words: Documentation Error, Death Certificate, Cause of Death, Accuracy, Coding, ICD-10 کلمات کلیدی: خطاهای مستند سازی، علت مرگ، صحت، کدگذاری، طبقه بندی بین المللی بیماری ها ویرایش دهم. 157 164 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-12&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Mohammad Hossein Hayavi Haghighi محمد حسین حیوی حقیقی 0031947532846001554 0031947532846001554 No Farid Khorami فرید خرمی 0031947532846001555 0031947532846001555 No Saeed Hosseini Teshizi سعید حسینی تشیزی 0031947532846001556 0031947532846001556 No Mohammad Dehghani محمد دهقانی 0031947532846001557 0031947532846001557 Yes

fa مقایسه نتایج تشخیص کلینیکی و پاراکلینیکی بیمارستانی قبل از فوت با نتایج اتوپسی پس از مرگ زمینه و هدف: تشخیص صحیح در پزشکی، امری بسیار ضروری و اساس درمان مناسب و به موقع بیماری‌ها است. هدف مطالعه حاضر، مقایسه نتایج تشخیص کلینیکی و نتیجه اتوپسی فوت‌شدگان است که به وسیله آن مشخص می‌شود چه میزان از تشخیص های کلینیکی علت فوت با تشخیص اتوپسی تطابق داشته است. روش بررسی: یک مطالعه توصیفی – مقطعی طراحی شد که ابزار گردآوری داده‌ها در آن مشتمل بر دو بخش بودند. اطلاعات کلینیکی موجود در 380 پرونده فوتی از 1021 بیمار فوت شده طی یک سال، در یک بیمارستان دانشگاهی، ارجاع شده به سازمان پزشکی قانونی جهت تعیین علت فوت، استخراج گردیدند.قسمت اول این اطلاعات شامل اطلاعات دموگرافیک (سن و جنس) و بیماری‌های موارد بستری در بیمارستان و هم چنین تشخیص بالینی اولیه و نهایی علت فوت، توسط پزشک معالج بود. قسمت دوم مربوط به نتایج کالبدگشایی (پاتولوژی، سم شناسی) و تعیین علت نهایی فوت بود. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در 6/47% از موارد، یکسانی تشخیص کلینیکی با نتایج اتوپسی وجود داشته است و در 7/28% موارد، اختلاف بین تشخیص کلینیکی و نتایج اتوپسی و در 7/23% موارد، تشخیص کلینیکی نامعلوم بوده است که علت فوت پس از اتوپسی تعین گردید. نتیجه‌گیری: باتوجه به میزان پایین تشخیص کلینیکی صحیح علت مرگ در این مطالعه، اتوپسی روشی مطمئن در تعیین علت مرگ می‌باشد. براساس نتایج، پیشنهاد می‌گردد که با توجه به آمار قابل ملاحظه تشخیص نادرست، فرآیندی طراحی گردد که پزشکان از نتایج کالبدگشایی و تعیین علت نهایی فوت بیماران خود اطلاع حاصل نمایند تا در صورت مواجهه با بیماران مشابه، تشخیص های بالینی صحیح تری داشته باشند. Background: Accurate medical diagnosis is an important issue for an appropriate treatment. The aim of this study was to compare clinical diagnosis and autopsy findings in patients who died in a university hospital in Tehran. Methods: In this cross-sectional study, the data were collected in two parts. Medical records and autopsy findings of 380 dead cases, who were referred for postmortem examination to determine the cause of death, were extracted from 1021 yearly dead one files in a university hospital. First part of information included demographic data (age, sex), clinical records of hospitalized patients and the first clinical diagnosis and cause of death by the physician. The second part was related to autopsy findings (both pathology and serology) and definite cause of death. Findings: Postmortem examination revealed acceptable clinically diagnosed cause of death in 47.6% and incorrect ones in 27.7% . In 23.7% of cases, the cause of death was uncertain in which determined after autopsy. Conclusion: Considering the low rate of correct clinical diagnosis of cause of death in this study, post-mortem examination remains a valuable source of pertinent information. It is recommended to design a process to inform hospital physicians about the final cause of death. It may improve the management of hospitalized patients base on better diagnosis in similar situations. Key words: Hospitalized Patients, Clinical Cause of Death, Autopsy, Post Mortem Findings. واژگان کلیدی: بیماران بستری، علت کلینیکی فوت، اتوپسی، یافته‌های پس از فوت. 165 173 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-15&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Farideh Khodabandeh فریده خدابنده 0031947532846001566 0031947532846001566 Yes

fa تخمین طول قد به کمک اندازه‌های خطی و زاویه‌ای ابعاد پا کودکان پسر ۱۰ تا ۱۲ سال با استفاده از footprint زمینه و هدف: تشخیص و شناسایی هویت انسان، نقطه شروع تحقیقات جنایی است و در پزشکی قانونی، تخمین قد از روی ابعاد پا، نقش مهمی در تشخیص هویت بازی می‌کند. همچنین می‌توان ازآن، برای تعیین جنسیت و سن افراد نیز استفاده کرد. با مروری بر ادبیات تحقیق مشاهده می‌کنیم که تحقیقات کمی از نشانگرهای آناتومیکی، برای تخمین قد، استفاده کرده‌اند. در مطالعه حاضر، هدف، تخمین قد از روی شاخص‌های طولی، عرضی و زاویه ای نقش پا می‌باشد. روش بررسی: تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی بوده که نقش پا استاتیک ۲۰ پسر ۱۰ تا ۱۲ سال با استفاده از سیستم جوهر-کاغذ ثبت شد. سپس با استفاده از نرم افزار ImageJ، شاخص‌های مورد نظر کمی به دست آمده و با استفاده از رگرسیون خطی تک متغیره، طول قد تخمین زده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که معادله به دست آمده از شاخص طولی پاشنه تا رأس انگشت چهارم، بهترین متغیر پیش بین برای تخمین طول قد می باشد (SEE=2.46, R2=0.51). و از سوی دیگر شاخص عرضی پا در ناحیه کف پایی انگشتی در میان پارامترهای نقش پا، ضعیف ترین قابلیت تخمین طول قد را دارا می‌باشد (R2=0.26). نتیجه‌گیری: نتایج نشان دادند که در ثبت استاتیک نقش پا، بهترین شاخص طولی به منظور تخمین طول قد، شاخص طولی پاشنه تا رأس انگشت چهارم است؛ در حالی که، در شاخص‌های عرضی، شاخص عرض پا در قسمت قوس بهترین پیش‌بینی‌کننده قد می‌باشد. Background: Identification is the starting point of criminal investigation and height estimation based on foot dimentions plays an important role in forensic identification also, it can be used to determine gender and age. A review on researches revealed little once had estimated the height by using the anatomical markers. The purpose of this study is to estimate the height by using longitudinal, transverse and angular index of the foot. Methods: This is a semi-experimental study. The static footprint of 20 males,10 to 12 years old, using ink system-paper was recorded. Then, by using ImageJ software, quantitative indices were achieved. Height was estimated through Linear Regression Analysis. Findings: Results showed that, the best variable for a predictive equation in height estimatin is CACL-A4 (SEE = 2.46, R2 = 0.51). Based on the findings, MPJ Width in metatrsophalangeal joint area is the weakest one for height estimation (R2 = 0.26). Conclusion: Results in a static footprint showed, the best index estimate the height is CACL-A4 while, in transverse indices, the arch width index is the best predictor. Keywords: Estimation, Footprint, Static, Height. 175 182 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-16&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Heydar Sadeghi حیدر صادقی 0031947532846001567 0031947532846001567 No Reza Azimi رضا عظیمی 0031947532846001568 0031947532846001568 No Mohsen Ali Darchini محسن علی دارچینی 0031947532846001569 0031947532846001569 No Hossein Nabavi Nik حسین نبوی نیک 0031947532846001570 0031947532846001570 Yes Morteza Mohammadi مرتضی محمدی 0031947532846001571 0031947532846001571 No

fa ویژگی‌های جمعیت شناختی عابرین متوفی ناشی از آسیب های ترافیکی استان کردستان طی سال‌های 88-83 زمینه و هدف: آسیب‌های ترافیکی به دلیل فراوانی بالای مرگ و میر و امکان درگیر شدن اکثر افراد جامعه از اهمیت ویژه‌ای در دنیا برخوردار هستند. این آسیب‌ها در ایران نیز بعد از بیماری‌های قلبی- عروقی دومین علت مرگ و اولین علت عمر هدر رفته است و از جمله مهم‌ترین مشکلاتی است که سلامت کشورمان را تهدید می‌نماید. در این بین، عابرین پیاده، آسیب‌پذیرترین فرد در آسیب ترافیکی هستند که احتمال ناتوانی جسمی و مرگ برای آنان بالا می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی ویژگی‌های عابرین متوفی طی دوره شش ساله (88-83) در استان کردستان است. روش بررسی: در این پژوهش مقطعی (توصیفی- تحلیلی)، به روش سرشماری، پرونده کلیه 654 عابر متوفی مورد بررسی قرار گرفت. سپس با استفاده از چک لیستی، ویژگی‌های دموگرافیکی، مکان، زمان حادثه و علت نهایی فوت گردآوری و در نهایت با استفاده از نرم‌افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: از بین 654 مورد عابر متوفی، بیش از دو سوم فوت‌شدگان (1/69%) مرد بودند. از نظر سنی، اکثریت بالای 65 سال (8/27%) بودند. نیمی از حوادث منجر به فوت هم در جاده‌های داخل شهری (8/59%) رخ داده بودند و ارتباط آماری معنی‌داری بین جنس متوفیان و محل رخداد حادثه وجود داشت (p<0.05). همچنین اکثر قربانیان قبل از رسیدن به بیمارستان فوت کرده بودند. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، با توجه به میزان بالای مرگ در بین عابرین مسن و فاز پیش بیمارستانی، می‌توان با انجام اقداماتی شامل آموزش، نصب پل عابر پیاده مناسب سالمندان، نصب علایم راهنمایی و رانندگی و تقویت سیستم امدادرسانی به کاهش مرگ در عابرین کمک کرد. Background: Traffic injuries are noticable events because of high prevalence and mortality. In Iran, traffic injuries after heart disease are the second cause of death and first cause of wasting life and it will lead to the most important problem that threats our health. The Pedestrian are the most vulnerable people in traffic injuries among them death and disability are high. The purpose of this study is to evaluate the demographic characteristics of pedestrians who died of traffic accidents over a period of six years (2004-2009) in Kurdistan province of Iran. Methods: In this cross sectional study (descriptive- analytical), by census method, all 654 cases of dead pedestrians were studied. Then by using a check list for demographic characteristics, location, time of the incident and the cause of death collected and data analyzed by spss software finally. Findings: Of the 654 dead pedestrians, more than two thirds (69.1%) were male. According to age, the majority of cases were 65 and older (27.8%). Half of the fatal accidents occurred in urban roads (59.8%). There was a significant relationship between sex of victims and the location of incident (p<0.05). Also, most of the victims died before transferring to the hospital. Conclusions: Based on the findings, according to the high rate of death among older pedestrians and pre-hospitalize phase, some helpful proceedings such as training, installation of pedestrian bridges, suitable for the elders, and traffic signs besides, empowerment of medical aid system will reduce death in pedestrians. Key words: Traffic Injuries, Epidemiology, Pedestrians کلمات کلیدی: آسیب ترافیکی، اپیدمیولوژی، عابر پیاده 183 188 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-14&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Lida Gorgin لیدا گرگین 0031947532846001562 0031947532846001562 Yes Shaker Salari lak شاکر سالاری لک 0031947532846001563 0031947532846001563 No Davood Khorasani داوود خراسانی 0031947532846001564 0031947532846001564 No Najaf Ahmadi نجف احمدی 0031947532846001565 0031947532846001565 No

fa مرور ساده ی مستندات موجود در زمینه ی مسمومیت های غیر غذایی در ایران مقدمه و هدف: با توجه به اهمیت روزافزون پدیده ی مسمومیت های غیر غذایی در ایران، مطالعه ی حاضر قصد دارد، با مرور ساده ی مستندات مرتبط با انواع این نوع مسمومیت، برآورد دقیق تری از مختصات آن جهت سیاستگذاری های صحیح در این حوزه ارایه دهد. مواد و روش ها: برای تهیه ی مطالعات واجد شرایط، به پایگاه های اطلاع رسانی علمی Iranmedex، Irandoc، Scopus، Integrated Library و Sciencedirect مراجعه شد و مقالات مرتبط ارایه شده با استفاده از یک استراتژی نظام مند و حساس ترین کلید واژه های مرتبط شامل مسمومیت (Poisoning OR Toxicity OR Intoxication)، غیرغذایی (Non-Food) و خودکشی (Suicide OR Self-harm) جمع آوری شده و پس از ارزیابی کیفی با استفاده از چک لیست استاندارد STROBE ، مهم ترین یافته های مطالعات هم وزن استخراج گردید. یافته ها: از میان 220 مقاله مرتبط یافت شده، 29 بررسی با جمعیت کل 72024 نفر بررسی شدند. بیشترین موارد مسمومیت های عمدی (86%)، در گروه سنی 24- 15 سال و بیشترین موارد مسمومیت های اتفاقی (79%) در گروه سنی زیر 15 سال بروز یافته بود. سابقه ی مسمومیت و وجود اختلالات روانی فاکتورهای مهم و معنی-داری برای ابتلای بعدی به مسمومیت به شمار می رفتند. نتیجه گیری: مرور ساده ی مستندات در زمینه ی بروز و میرایی انواع مسمومیت های غیرغذایی در ایران بیان گر اینست که کاهش بار مسمومیت ها در ایران نیازمند یک اجماع فراگیر برای قانونمند کردن فروش و مصرف انواع سموم و داروها و موادشیمیایی، کاهش مصرف سموم و استفاده از روش های کنترلی ایمن، تغییر نگرش و ارتقای آگاهی های مردم و تدوین برنامه های آموزشی مناسب از طریق رسانه های جمعی می باشد. Background: Regarding redundant magnitude of non-food poisoning phenomenon in Iran, it seems a simple review of related documents in different type of this poisoning, gives a precise estimation about this subject for a correct policy- making in this field. Methods: For access to qualified and scientific information, we referred to the Iranian and international electronic databases including Irandoc, Iranmedex, Integrated Library, Scopus and Sciencedirect. A systematic search by using the most sensitive and relevant keywords including toxicity (Poisoning or Toxicity or Intoxication), non (Non-Food) and suicide (Suicide or Self-harm) was done. Then the selected studies were evaluated by a standard checklist of STROBE. Finally data extraction conducted for qualified studies. Findings: In this study, among 220 found articles, 29 articles with 72024 people were evaluated. The maximum cases of intentional poisoning (86%) were in 15-24 years old age group and also maximum cases of accidental poisoning (79%) were in under 15 years old age group. A background in poisoning or mental disorders were the main and significant factors for future poisonings. Conclusion: Respecting a simple review of national documents about morbidity and mortality of non-food poisoning in Iran, we can say attempts to legalize sale and consumption of poisons and drugs and chemical materials, low use of poisons and high use of safe controlling methods, a change in attitude and an attempt to increase general knowledge in people about poisoning and producing proper educational programs by mass media are among the main actions. If they are done, it could decrease the number of poisoned cases in Iran. Keywords: Non-Food Poisoning, Accidental Poisoning, Review Research, Iran کلید واژه ها: مسمومیت غیرغذایی، مسمومیت اتفاقی، پژوهش مروری، ایران 189 198 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-11&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Mohammad Reza Sepand محمدرضا سپند 0031947532846001552 0031947532846001552 Yes Pezhman Bagheri پژمان باقری 0031947532846001553 0031947532846001553 No

fa گزارش دو مورد مسمومیت اتفاقی ناشی از مصرف اشتباه "قرص برنج" فسفید آلومینیوم یک آفت کش بسیار سمی و در عین حال ارزان است که جهت محافظت از غلات به کار می‌رود و در ایران تحت عنوان "قرص برنج" شناخته می‌شود. مصرف تنها نیمی (5/1 گرم) از یک قرص استاندارد می‌تواند منجر به مرگ انسان به دلیل نارسایی‌های متعدد ارگانی شود. متأسفانه این ماده خطرناک به وفور در بسیاری از مناطق کشور ما در دسترس عموم قرار داشته و هر چند که در سال‌های اخیر استفاده از آن جهت خودکشی روند رو به رشد قابل توجهی داشته است اما با توجه به اینکه در ایران دراژه سیر، قرص برنج گیاهی (بنان) و فسفید آلومینیوم هر سه تحت عنوان "قرص سیر" در بازار موجود می‌باشند در پاره‌ای از موارد شاهد مسمومیت‌های کشنده ناشی از مصرف اتفاقی با فسفید آلومینیوم نیز می‌باشیم. در این گزارش نحوه مسمومیت و درمان موفقیت‌آمیز در دو مورد مسمومیت اتفاقی ناشی از فسفید آلومینیوم که به دلیل تشابه اسمی اتفاق افتاده است را بررسی می‌نماییم. Aluminum phosphide is a cheap and highly toxic pesticide which is commonly used for grain preservation. In Iran, it is known as the “rice tablet”. Ingestion of only 1.5 g of a standard tablet (3000 mg) can be lethal in human due to multiple organ failures. Unfurtunately, this high potent substance is easily available in our country. Its usage for suicidal attempts has been increasing significantly in recent years. According to the availability of garlic deragee, herbal rice tablet (Banan) and aluminum phosphide, all three in Iranian market as "garlic tablet", we may meet unintentional fatal poisoning caused by accidental ingestion of aluminum phosphide in some cases.In this manuscript, we report a successful treatment in two patients with accidental poisoning by aluminum phosphide which had happened due to nominal similarity Keywords:Rice Tablet, Aluminum Phosphide, Accidental Poisoning واژه‌های کلیدی: قرص برنج، فسفید آلومینیوم، مسمومیت اتفاقی 199 203 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-18&slc_lang=fa&sid=1 2013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/92013/10/9 1392/7/17 2013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/292013/12/29 1392/10/8 Seyed Kazem Taheri سید کاظم طاهری 0031947532846001577 0031947532846001577 No Saeed Afzali سعید افضلی 0031947532846001578 0031947532846001578 Yes Mohammad Khaled Naghshbandi محمد خالد نقشبندی 0031947532846001579 0031947532846001579 No Faraneh Norouzi فرانه نوروزی 0031947532846001580 0031947532846001580 No Nafiseh Mohammadi نفیسه محمدی 0031947532846001581 0031947532846001581 No