<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<language>fa</language>
<journal_id_issn></journal_id_issn>
<journal_id_issn_online></journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_isnet></journal_id_isnet>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1393</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2014</year>
	<month>5</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>20</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>چالش‌های حقوقی اخلاقی عدم درمان مناسب مسمومین</title_fa>
	<title>Legal and ethical challenges of inappropriate treatment in poisoned patients</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>سردبیر محترم مجله پزشکی قانونی

مسمومیت‌ها از مشکلات عمده تهدیدکننده سلامت بوده (1) و درصد بالایی از مراجعات به مراکز بیمارستانی را شامل می‌شوند (2و3) و طبق آمار سازمان پزشکی قانونی جزو سردسته علل مرگ‌های غیرطبیعی در کشور نیز می‌باشند (4و5و6). در بیماران مسموم شایع‌ترین طریقه مسمومیت خودکشی می‌باشد (1و3و7). اکثریت این افراد سابقه بیماری جسمی قبلی نداشته و معمولاً در سنین موثر عمر یعنی در محدوده سنی 30-20 سال قرار دارند و بعداً از کرده خود پشیمان هستند و تقاضای کمک می‌کنند (1و3و7و8و9) و با توجه به کرامت انسان (10) و حرمت حیات انسان‌ها (11)، حفظ سلامتی افراد جامعه و جلوگیری از سقوط این افراد به ورطه بیماری یک ارزش دینی و اخلاقی بوده و غیر قابل چشم‌پوشی است (12). 
هنگام برخورد با یک بیمار مسموم؛ شروع معالجات و ادامه اقدامات حمایتی و درمان‌های علامتی و تسکینی به منظور زنده نگه داشتن بیمار مسموم و بازگرداندن وی به جامعه وظیفه شرعی و اخلاقی کادر پزشکی می‌باشد. این اقدام علاوه بر این‌که از نظر اخلاقی وظیفه کادر پزشکی معالج می‌باشد بلکه به دلیل مسئولیت قانونی کادر پزشکی، وظیفه قانونی آن‌ها نیز می‌باشد زیرا بر اساس قوانین جاری در کشور، خصوصاً قانون مجازات اسلامی، عدم درمان یا قطع درمان هر بیماری را می‌توان جرم محسوب نمود (13). هم‌چنین بر اساس ‌مواد شش‌گانه آیین‌نامه اجرایی (مصوب 1364) قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی (14) و اصلاحیه بعدی آئین نامه در سال 1378 (15)، کادر پزشکی بایستی بدون توجه به هیچ پیش زمینه‌ای بیماران مسموم را سریعاً مورد رسیدگی و درمان قرار دهند و در صورتی که از اقدام به این امر خودداری نمایند طبق ماده واحده قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی مصوب 1354 به حبس و یا جزای نقدی محکوم خواهند شد (16).
معمولاً در بسیاری از مناطق اقدام به خودکشی مورد نکوهش قرار می‌گیرد (17) و در مورد ناپسند بودن آن شکی نیست ولی گاهاً دیده می‌شود افرادی که خودکشی کرده‌اند، با توجه به این‌که خود باعث مشکل ایجاد شده هستند، در مقایسه با دیگر بیماران دل‌سوزی کمتری دریافت می‌کنند و بعضاً در اولویت‌های بعدی نسبت به سایر بیماران قرار می‌گیرند ولی با توجه به این‌که بیماران مسموم به هیچ عنوان بیماران لاعلاج تلقی نمی‌شوند و حتی در صورت وخامت بیماری فرد مسموم و لاعلاج بودن بیماری، هر نوع اقدامی در جهت عدم درمان و یا به تاخیر انداختن درمان بیماران مسموم یا عدم تهیه امکانات لازم برای درمان بیماران مسموم می‌تواند وضعیتی بدتر از کمک به خودکشی بیمار مسموم یا اتانازی تلقی شده و طبق قانون مجازات اسلامی جرم محسوب شود و افراد مرتکب جرم متحمل مجازات‌های معینی شوند از این رو کادر پزشکی بایستی بر اساس مبانی انسانی، اخلاقی، شرعی و قانونی بدون توجه به پیش فرض‌ها انجام وظیفه نمایند. ولی با توجه به این‌که بر اساس کوریکولوم فعلی دوره پزشکی عمومی (18)، آموزش بالینی مسمومیت‌ها در بسیاری از دانشگاه‌های علوم پزشکی انجام نمی‌پذیرد؛ عدم اطلاع پزشکان از نحوه درمان اصولی بیماران مسموم، عدم استفاده از نظرات مشورتی و تجربیات متخصصین پزشکی قانونی و مسمومیت‌ها در درمان مسمومیت‌ها علیرغم وجود و حضور آن‌ها در بسیاری از مراکز دانشگاهی و نبود بخش مسمومیت با حداقل امکانات لازم از یک سو؛ درکنار پیش‌داوری‌ها می‌تواند باعث آسیب احتمالی به بیماران مسموم شده و ضرر و زیان جبران ناپذیری بر پیکره خانواده فرد مسموم و سلامت روحی و روانی جامعه وارد آورد از این رو در کنار اصلاح عوامل اجتماعی تاثیرگذار در سلامت که از شایع‌ترین علل خودکشی می‌باشند (1و2و19و20و21) توجه به قانون، اخلاقیات و منشور حقوقی بیمار ضروری به نظر می‌رسد و امید آن می‌رود اندیشمندان اخلاق پزشکی با ورود و بحث بیشتر در حوزه اخلاق در بیماران مسموم و توسعه هرچه بیشتر آموزش اخلاق پزشکی موجبات تغییر در نگرش نسبت به بیماران مسموم را فراهم آورده و در نهایت با اقدامات شایسته مسئولین محترم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی جهت بهبود وضعیت آموزش مسمومیت‌ها و درمان بیماران مسموم (که بر اساس امکانات بالقوه موجود در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور به آسانی قابل دستیابی می‌باشد) شاهد ارتقاء روزافزون سلامت جامعه و نیل به اهداف سیاست‌های کلی سلامت (22) و سند نهایی چشم انداز ٢٠ ساله کشور (23) باشیم.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa></keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-75&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/12
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1394/7/20
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/12
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1394/7/20
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Ali</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>BanagozarMohammadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بناگذار محمّدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002852</code>
	<orcid>0031947532846002852</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ahad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>BanagozarMohammadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa>احد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بناگذار محمّدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002853</code>
	<orcid>0031947532846002853</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Maryam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zare Nahandi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زارع نهندی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>dr_mzaare@yahoo.com</email>
	<code>0031947532846002854</code>
	<orcid>0031947532846002854</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>چالش‌های حقوقی اخلاقی عدم درمان مناسب مسمومین</title_fa>
	<title>Legal and ethical challenges of inappropriate treatment in poisoned patients</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>سردبیر محترم مجله پزشکی قانونی

مسمومیت‌ها از مشکلات عمده تهدیدکننده سلامت بوده (1) و درصد بالایی از مراجعات به مراکز بیمارستانی را شامل می‌شوند (2و3) و طبق آمار سازمان پزشکی قانونی جزو سردسته علل مرگ‌های غیرطبیعی در کشور نیز می‌باشند (4و5و6). در بیماران مسموم شایع‌ترین طریقه مسمومیت خودکشی می‌باشد (1و3و7). اکثریت این افراد سابقه بیماری جسمی قبلی نداشته و معمولاً در سنین موثر عمر یعنی در محدوده سنی 30-20 سال قرار دارند و بعداً از کرده خود پشیمان هستند و تقاضای کمک می‌کنند (1و3و7و8و9) و با توجه به کرامت انسان (10) و حرمت حیات انسان‌ها (11)، حفظ سلامتی افراد جامعه و جلوگیری از سقوط این افراد به ورطه بیماری یک ارزش دینی و اخلاقی بوده و غیر قابل چشم‌پوشی است (12). 
هنگام برخورد با یک بیمار مسموم؛ شروع معالجات و ادامه اقدامات حمایتی و درمان‌های علامتی و تسکینی به منظور زنده نگه داشتن بیمار مسموم و بازگرداندن وی به جامعه وظیفه شرعی و اخلاقی کادر پزشکی می‌باشد. این اقدام علاوه بر این‌که از نظر اخلاقی وظیفه کادر پزشکی معالج می‌باشد بلکه به دلیل مسئولیت قانونی کادر پزشکی، وظیفه قانونی آن‌ها نیز می‌باشد زیرا بر اساس قوانین جاری در کشور، خصوصاً قانون مجازات اسلامی، عدم درمان یا قطع درمان هر بیماری را می‌توان جرم محسوب نمود (13). هم‌چنین بر اساس ‌مواد شش‌گانه آیین‌نامه اجرایی (مصوب 1364) قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی (14) و اصلاحیه بعدی آئین نامه در سال 1378 (15)، کادر پزشکی بایستی بدون توجه به هیچ پیش زمینه‌ای بیماران مسموم را سریعاً مورد رسیدگی و درمان قرار دهند و در صورتی که از اقدام به این امر خودداری نمایند طبق ماده واحده قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی مصوب 1354 به حبس و یا جزای نقدی محکوم خواهند شد (16).
معمولاً در بسیاری از مناطق اقدام به خودکشی مورد نکوهش قرار می‌گیرد (17) و در مورد ناپسند بودن آن شکی نیست ولی گاهاً دیده می‌شود افرادی که خودکشی کرده‌اند، با توجه به این‌که خود باعث مشکل ایجاد شده هستند، در مقایسه با دیگر بیماران دل‌سوزی کمتری دریافت می‌کنند و بعضاً در اولویت‌های بعدی نسبت به سایر بیماران قرار می‌گیرند ولی با توجه به این‌که بیماران مسموم به هیچ عنوان بیماران لاعلاج تلقی نمی‌شوند و حتی در صورت وخامت بیماری فرد مسموم و لاعلاج بودن بیماری، هر نوع اقدامی در جهت عدم درمان و یا به تاخیر انداختن درمان بیماران مسموم یا عدم تهیه امکانات لازم برای درمان بیماران مسموم می‌تواند وضعیتی بدتر از کمک به خودکشی بیمار مسموم یا اتانازی تلقی شده و طبق قانون مجازات اسلامی جرم محسوب شود و افراد مرتکب جرم متحمل مجازات‌های معینی شوند از این رو کادر پزشکی بایستی بر اساس مبانی انسانی، اخلاقی، شرعی و قانونی بدون توجه به پیش فرض‌ها انجام وظیفه نمایند. ولی با توجه به این‌که بر اساس کوریکولوم فعلی دوره پزشکی عمومی (18)، آموزش بالینی مسمومیت‌ها در بسیاری از دانشگاه‌های علوم پزشکی انجام نمی‌پذیرد؛ عدم اطلاع پزشکان از نحوه درمان اصولی بیماران مسموم، عدم استفاده از نظرات مشورتی و تجربیات متخصصین پزشکی قانونی و مسمومیت‌ها در درمان مسمومیت‌ها علیرغم وجود و حضور آن‌ها در بسیاری از مراکز دانشگاهی و نبود بخش مسمومیت با حداقل امکانات لازم از یک سو؛ درکنار پیش‌داوری‌ها می‌تواند باعث آسیب احتمالی به بیماران مسموم شده و ضرر و زیان جبران ناپذیری بر پیکره خانواده فرد مسموم و سلامت روحی و روانی جامعه وارد آورد از این رو در کنار اصلاح عوامل اجتماعی تاثیرگذار در سلامت که از شایع‌ترین علل خودکشی می‌باشند (1و2و19و20و21) توجه به قانون، اخلاقیات و منشور حقوقی بیمار ضروری به نظر می‌رسد و امید آن می‌رود اندیشمندان اخلاق پزشکی با ورود و بحث بیشتر در حوزه اخلاق در بیماران مسموم و توسعه هرچه بیشتر آموزش اخلاق پزشکی موجبات تغییر در نگرش نسبت به بیماران مسموم را فراهم آورده و در نهایت با اقدامات شایسته مسئولین محترم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی جهت بهبود وضعیت آموزش مسمومیت‌ها و درمان بیماران مسموم (که بر اساس امکانات بالقوه موجود در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور به آسانی قابل دستیابی می‌باشد) شاهد ارتقاء روزافزون سلامت جامعه و نیل به اهداف سیاست‌های کلی سلامت (22) و سند نهایی چشم انداز ٢٠ ساله کشور (23) باشیم.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa></keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-76&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/13
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1394/7/21
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/13
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1394/7/21
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Ali</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>BanagozarMohammadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بناگذار محمّدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002855</code>
	<orcid>0031947532846002855</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ahad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>BanagozarMohammadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa> احد </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بناگذار محمّدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002856</code>
	<orcid>0031947532846002856</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Maryam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zare Nahandi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زارع نهندی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>dr_mzaare@yahoo.com </email>
	<code>0031947532846002857</code>
	<orcid>0031947532846002857</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بهینه سازی روش استخراج DNAاز استخوان برای به دست آوردن ماده ژنتیکی از استخوان و دندان های باستانی </title_fa>
	<title>Optimizing Bone DNA Extraction for Obtaining High Yield Genome of Ancient Teeth and Bones </title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa> زمینه و هدف: واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) یکی از مهم­ترین ابزارهای تشخیصی ملکولی مدرن می­باشد که ما را قادر می­سازد تا به بررسی ابعاد مختلف ملکولی یک یاخته بپردازیم. از اصلی­ترین اجزاء آزمون واکنش زنجیره ای پلیمراز، DNA می­باشد که با استفاده از آن و تکثیر بخش­های اختصاصی آن قادر خواهیم بود تا ابعاد مختلف حیاتی یک یاخته را مورد بررسی قرار دهیم. در این مطالعه ما با استفاده از بررسی گروهی از نمونه­های باستانی متعلق به 3600 سال پیش شامل نمونه­های استخوان و دندان باستانی کشف شده در منطقه بهشهر استان مازنداران، به بررسی و بهینه سازی روش استخراج DNA پرداختیم تا بتوانیم با کسب حداکثر ژنوم استخراج شده سالم به بررسی های بالینی و ژنومی بر روی آن ها بپردازیم.روش بررسی: در این مطالعه با استفاده از پروتکل تخلیصی قبل از استخراج و حذف مهارکننده­های واکنش زنجیره ای پلیمرازو سپس استخراج با استفاده از ذرات سیلیکا بید به بررسی نتایج  استفاده از این روش بهینه شده پرداختیم.یافته­ها: نتایج استخراج DNA در نمونه های مورد مطالعه در مطالعه حاضر به ترتیب 37ng/µl ، 25ng/µl، 7ng/µl ، 32ng/µl ، 18ng/µl ، 42ng/µl بودند که در 67% موارد دارای خلوص عالی و میزان جذب نوری 8/1 بودند. همچنین ژنوم استخراج شده در این مطالعه جهت بررسی های ژنومیک واکنش زنجیره ای پلیمراز مورد استفاده قرار گرفتند که در تمامی نمونه ها نتایج قابل قبولی را ارائه نمودند.نتیجه­گیری: نتایج حاصل نشان از استخراج مناسب و خالص و قابلیت استفاده از این ژنوم در مطالعات ژنومی می داد. لذا این روش برای استخراج از انواع نمونه های استخوانی، دندانی و غیره که بافت قابل استخراج به سادگی در دسترس نمی باشد توصیه می گردد. </abstract_fa>
	<abstract>Background: Polymerase chain
reaction (PCR) is one of important molecular methods that let us to understand more
about molecular aspects of cells. DNA is the most important part of PCR
reaction, that its quality and amount has direct effect on final results. In
this study, we aimed to develop a protocol for extracting DNA from samples of
tooth and bone belong to 3600 years ago.Method:
After grilling and cleaning all surface parts of bones and teeth we used
buffers for removing calcium and other PCR inhibitors then, we used Silica
beads for collecting all DNA in our samples. Findings: DNA extraction
amounts were 37ng/µl, 25ng/µl, 7ng/µl, 32ng/µl, 18ng/µl, 42ng/µl.
In 67% of samples, we had extractions with high purity according to nano-drop
results. Extracted DNA were examined for Real Time PCR, beta-actin gene that we
had good results.Conclusion:
Results of this study showed that this developed protocol has a good yield of
DNA with enough purity and removing PCR inhibitors. We recommend this protocol
for applying in same samples and studies.</abstract>
	<keyword_fa>DNA Extraction, Polymerase Chain Reaction, Ancient, Bone, Teeth, Silica</keyword_fa>
	<keyword>استخراج DNA, استخوان, دندان, باستانی, سیلیکا, ژنوم, واکنش زنجیره ای پلیمراز</keyword>
	<start_page>7</start_page>
	<end_page>13</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-136-5&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/9
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/18
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/9
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/18
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Hossein</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Samadi Kafil</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Drug Applied Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صمدی کفیل</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>kafilhs@tbzmed.ac.ir</email>
	<code>0031947532846002340</code>
	<orcid>0031947532846002340</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات کاربردی دارویی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Asghar zadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>, Infectious Disease and Tropical Medicine Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran</affiliation>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اصغرزاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002341</code>
	<orcid>0031947532846002341</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات بیماری های عفونی وگرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Elham</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zeinal zadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Biotechnology Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
	<first_name_fa>الهام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زینال زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002342</code>
	<orcid>0031947532846002342</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Seyyed Baha</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hossini Sarteshnizi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Department of Archeology, Faculty of Humanities, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran.</affiliation>
	<first_name_fa>سید بها</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسینی سرتشنیزی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002343</code>
	<orcid>0031947532846002343</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>گروه باستان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی دیدگاه‌های مختلف در خصوص به دنیا آوردن یک کودک به خاطر درمان کودک بیمار قبلی </title_fa>
	<title>Evaluation of different views about having a child for the sake of one’s previous child</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa> سابقه و هدف: وقتی که یک کودک با یک بیماری ژنتیکی شدید دست و پنجه نرم می­کند و احتیاج به پیوند سلول­های بنیادی دارد، اهدا­کننده مناسب ممکن است در دسترس نباشد. آن وقت است که تشخیص ژنتیکی قبل از لانه­گزینی (PGD)  می­تواند به تولد نوزادی سالم کمک کند که از سلول­های جفتی وی بتوان برای پیوند به خواهر یا برادر بیمار وی استفاده کرد. نابود کردن جنین­های سالم ولی نامناسب و انتخاب تنها یک مورد مناسب در این روش، جایی است که مسایل اخلاقی پیش می آورد. این مطالعه به منظور بررسی دیدگاه‌های مختلف نسبت به روش  PGDبرای تولد جنین مورد نظر انجام شد.مواد و روش­ها: یک پرسشنامه 5 پرسشی طراحی شد به طوری که درجه موافقت یا مخالفت با یک سیستم امتیازبندی 5 امتیازی (2- و 1- و 0 و 1+ و 2+) بیان می­شد. پرسشنامه بین افراد عادی، دانشجویان پزشکی، غیر پزشکی، بیماران محتاج به پیوند مغز استخوان، روحانیون و اساتید علوم پزشکی پخش شد. امتیاز و میانگین امتیاز در هر گروه و در کل محاسبه شد.نتایج: میانگین امتیاز در میان گروه های مذکور به ترتیب 66/0- و 96/0+ و 52/1+ و 02/0+ و 74/0- و 02/1+ به دست آمد. دلایل دینی بین افراد مخالف (42%) و دلایل انسانی بین افراد موافق (53%) بیشترین میزان را داشت.نتیجه­گیری: بالاترین میانگین امتیاز به دانشجویان رشته پزشکی و پایین ترین میانگین به روحانیون  اختصاص یافت. در یک کشور مذهبی، باید به نقش دین در تصمیم­گیری­های مردم توجه شود ولی باید به نظرات والدین کودکان بیمار و نظر پزشکان نیز بها داد و خانواده‌ای که یک فرزند بیمار دارد، نباید از شانس بهتر شدن وضعیت فرزندش محروم شود.</abstract_fa>
	<abstract> Background: When children suffer severe genetic disorders and require stem-cell
transplantation, compatible donors may be unavailable. Then preimplantation
genetic diagnosis (PGD) may identify some whose gestation and birth would
produce unaffected newborns, and placental and cord blood from which stem-cells
compatible for implantation in sick siblings can be derived. Discarding of
healthy but unsuitable embryos and choosing one for the siblings’ end is the matter
of ethical concern. This study was performed to evaluate the different views
for PGD.  Methods: A 5 question questionnaire was used, that we could understand the
degree of their opinion with a score (-2,-1,0,+1,+2). This questionnaire was
distributed among ordinary people, university students (not medical), medical
university students, diagnosed patients (AML, CML, NHL, and HL), teachers of
religion and educational hospital attending. Number and percentage of each
score in each group was calculated.  Findings: Among 502 ordinary people the mean score was -0.66, this rate was
+0.96, +1.52, 0.02, -0.74, +1.02 among non medical university students, medical
students, patients parents, religion teachers and attending respectively.
Religious reasons (42%) among negative opinions and humanity reasons (53%) among
positive opinions were the most.  Conclusion: The highest mean score belonged to medical students and the lowest
was religion teachers’. In a religious country religion is influencing people’s
opinions and this should be of a great importance. But parents with a patient
child shouldn’t deprive a method may change their lives and the child’s life
forever.</abstract>
	<keyword_fa>Preimplantation Genetic Diagnosis (PGD), Stem-Cell Transplantation, Genetic Disorder</keyword_fa>
	<keyword>تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی, پیوند سلول‌های بنیادی, بیماری ژنتیکی</keyword>
	<start_page>13</start_page>
	<end_page>18</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-70&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/24
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/3
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/24
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/3
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Mohammad reza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sharif</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Kashan University of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شریف</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002309</code>
	<orcid>0031947532846002309</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی کاشان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Alireza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sharif</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Kashan University of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شریف</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mrsharifmd@yahoo.com</email>
	<code>0031947532846002310</code>
	<orcid>0031947532846002310</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی کاشان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Poorfakharan</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Legal Medicine Research Center of Iran</affiliation>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پورفخاران</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002311</code>
	<orcid>0031947532846002311</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات سازمان پزشکی قانونی کشور</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahla</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Madani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa>مهلا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مدنی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002312</code>
	<orcid>0031947532846002312</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی عوامل اجتماعی موثر در تسریع اقدام به عمل جراحی تغییر جنسیت در افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی</title_fa>
	<title>Social Factors Expediting Sex Change Surgery in Patients with Gender Identity Disorder</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>زمینه و هدف: با توجه به اینکه، در اغلب فرهنگ­ها فرآیند تغییر جنسیت به عنوان موضوعی در حوزه مطالعات جنسیت کمتر مورد توجه قرار گرفته است، پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل اجتماعی موثر در تسریع اقدام به عمل جراحی تغییر جنسیت در بین جوانان دارای اختلال هویت جنسی در استان تهران انجام گردید.روش بررسی: مطالعه از نوع توصیفی و پیمایشی و برای گردآوری داده ­ها از پرسش­نامه ­های خود اجرا استفاده شد. جامعه آماری تحقیق 312 نفر از افرادGID  مراجعه کننده به بهزیستی استان تهران بوده است که با استفاده از شیوه نمونه­گیری تصادفی و بر اساس فرمول نمونه­ گیری کوکران، حجم نمونه برابر با 150 نفر به عنوان پاسخگویان تحقیق انتخاب شدند. متغیرهای مستقل تحقیق، عوامل فرهنگی، اقتصادی ـ اجتماعی، ارزش­های مذهبی، حوزه حقوقی ـ مدنی، حوزه سیاسی و عوامل روانی بوده و تغییر جنسیت (از مرد به زن و از زن به مرد) به عنوان متغیر وابسته مطرح گردید. نتایج حاصله از طریق استفاده از آزمون­ های آماری و با نرم افزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفت.یافته­ ها: یافته­ ها نشان داد؛ با توجه به میزان ضریب همبستگی بدست آمده، 1- عدم حضور یکی از والدین یا هر دو (61/0: زن به مرد) و (76: مرد به زن)؛ 2- حمایت خانواده (43/0: زن به مرد) و (53/0 : مرد به زن)؛ 3-  میزان رضایت از خانواده ( 37/0: زن به مرد) و (31/0: مرد به زن)؛ 4- میزان امید به زندگی (53/0: زن به مرد) و (64/0: مرد به زن)؛ 5- برچسب (69/0: زن به مرد) و (73/0: مرد به زن)؛ 6- پایبندی به آداب و رسوم (59/0: زن به مرد) و (70/0: مرد به زن)؛ 7- وضعیت شغلی (59/0: زن به مرد) و (63/0: مرد به زن)؛ 8- میزان درآمد (89/0: زن به مرد) و (91/0: مرد به زن)؛ 9- سطح تحصیلات (67/0: زن به مرد) و (55/0: مرد به زن)؛ 10- پایبندی به اعتقادات دینی (73/0: زن به مرد) (66/0: مرد به زن)؛ 11- عدم وجود لوایح و مفاد قانونی (39/0: زن به مرد) و (26/0: مرد به زن)؛  12- عملکرد نهادهای دولتی (39/0: زن به مرد) و (33/0: مرد به زن) در گرایش این افراد به تغییر جنسیت موثر است.نتیجه­ گیری: تحقیق حاضر موید آن است که علل اجتماعی در میزان تسریع اقدام افراد دارای اختلال هویت جنسی به تغییر جنسیت موثر است .با توجه به اینکه مهم­ ترین علل، سطح درآمد و عدم حضور یکی از والدین یا هر دو و برچسب و پایبندی به اعتقادات دینی می­باشد، 1- بنابراین با حمایت مالی و بیمه همگانی و ایجاد بیمارستان­های تخصصی و 2- اطلاع­رسانی به خانواده­ ها و 3-  آگاهی دادن به مردم، می­توان به آنان یاری رساند.</abstract_fa>
	<abstract> Background: Regarding the process of transsexuality as a topic in the domain of
sex study is not well-cared so far in different cultures. The
present research aims to investigate the social causes expending the
tendency sex change surgery among transsexual youth in province Tehran.  Methods: Descriptive and survey methods were used to analyze data collected
through questionnaires. The population included 312 transsexuals referring to
Welfare Organization of Tehran. A sample of 150 cases was selected through
Cochrane's sampling formula. Independent variables included culture,
socio-economic status, religious values, civil-jurisprudence knowledge, and
political sway. Sexual change (from male to female and vice versa) was regarded
as the dependent variable. Results analyzed through the use of statistical
tests and software SPSS. Findings: Regarding the correlation
coefficient obtained, the findings show that
there is a significant relationship between, 1. Parental absence (female to male: 0.61) (male to female: 76), 2. Family support (female to male: 0.43) (male to female: 0.53), 3. Family satisfaction (female to male: 0.37) (male to female: 0.31), 4. Life expectancy (male to female: 0.64
((female to male: 0.53), 5.
Labeling (female to male: 0.69) (male
to female: 0.73)  6. Adherence to traditional values (female to male: 0.59) (male to female: 0.70) 7. Employment (female
to male: 0.59) (male to female: 0.63), 8. Income
(female to male: 0.89) (male
to female: 0.91), 9. Education (female to male: 0.67) (male to female: 0.55), 10. Adherence to religious beliefs and values (female to male: 0.73) (male to female: 0.66), 11. Non-existence of legal laws and acts (female to male: 0.39) (male to female: 0.26), 12. Performance of governmental organizations on one hand and tendency
to sexual change on the other hand (female to male: 0.39) (male to female: 0.33).  Conclusion: The present study confirms that the most effective and important cause
tendency in expenditing sex change surgery was include income level, the
absence of either per both parents, stigmatizing and adherence to religious
beliefs minimum cause was family
satisfaction that: 1- with financial support and public insurance and development of
special hospitals  2- by giving information to families,  3- for acceptance by the society, Can to help them (some of people with gender identity disorder)</abstract>
	<keyword_fa>Gender Identity Disorder, Sex Change, Sex Change Surgery</keyword_fa>
	<keyword>اختلال هویت جنسی, تغییر جنسیت, عمل جراحی تغییر جنسیت</keyword>
	<start_page>19</start_page>
	<end_page>26</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-67&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/24
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/3
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/24
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/3
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Afsaneh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tavassoli</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Alzahra University</affiliation>
	<first_name_fa>افسانه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>توسلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002837</code>
	<orcid>0031947532846002837</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه الزهرا</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Akram</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hassanian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation></affiliation>
	<first_name_fa>اکرم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسنیان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002838</code>
	<orcid>0031947532846002838</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Seyyed Mehdi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Saberi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Research Center of Forensic Medicine Organization</affiliation>
	<first_name_fa>سید مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صابری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002839</code>
	<orcid>0031947532846002839</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات سازمان پزشکی قانونی کشور</affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی شیوع فراوانی عوارض منجر به فوت در مسمومیت با قرص برنج</title_fa>
	<title>The Study of Fatal Complications of “Rice Tablet “Poisoning</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: قرص برنج با فرمول شیمیائی فسفید آلومینوم (ALP)، یک ماده غیر ارگانیک است که به عنوان حشره کش و جونده کش در انبارکردن  و حمل غلات استفاده می شود. قرص برنج در ایران مصرف خانگی داشته و جهت نگهداری برنج استفاده رایجی دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی شیوع  فراوانی عوارض منجر به فوت با مسمومیت حاد ناشی از فسفید آلومینیوم (ALP) در بیماران ارجاعی به مرکز مسمومین بیمارستان لقمان است. فسفید آلومینوم (ALP)، یک ماده غیر ارگانیک است که بعنوان حشره­کش و جونده­کش در انبارکردن  و حمل غلات استفاده می شود. در ایران این ماده  با نام قرص برنج  است که مصرف خانگی جهت نگهداری برنج  دارد. گاز فسفین آزاد شده از این ماده در تماس با رطوبت و اسید ضعیف، عامل مهم مسمومیت و مرگ  ناشی از مصرف این قرص است. عوارض جدی و بعضا غیر قابل درمان در سیر مسمومیت با قرص برنج ایجاد می شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی شیوع  فراوانی عوارض  منجر به فوت با مسمومیت حاد ناشی از فسفید آلومینیوم (ALP ) در بیماران  است.روش مطالعه: با بررسی پرونده 111 مورد فوت شده بدلیل مسمومیت حاد با مصرف  قرص برنج از آرشیو بیمارستان لقمان حکیم،    در طی دو سال (1392 -1389 )  صورت گرفته است.نتایج: بررسی111 مورد فوت شده به دلیل مسمومیت با قرص برنج، شامل 60 (1/54%) مرد و 51 (9/45%) زن با میانگین و اختلاف معیار (Mean ±SD) سنی 9/8 ±26 بود. کمترین این سن 15سال و بیشترین آن 43 سال بود طریقه  مصرف قرص در تمامی موارد  بصورت خوراکی و به فرم  بدون تغییر (شکستن، حل کردن و ...) در 3/61% (68 نفر)  گزارش شده بود. میزان مصرف  4/1 قرص در  39 مورد  (1/35%)  و مصرف  بیش از یک قرص 32 مورد (8/28٪)‌ گزارش شده بود. زمان گذشته از مصرف در 36% طی یکساعت قبل از مراجعه به اورژانس بوده است. شایع ترین علامت بدنبال مصرف قرص برنج، استفراغ بود که در 4/96% (107 نفر) گزارش شده بود. بیقراری با 9/36% (41 نفر) و تشنگی در 31 نفر (9/27) شایع­ترین شکایت بیماران در بدو ورود به اوژانس بود.بحث و نتیجه گیری: اگرچه عوارض مختلفی همچون هیپوتانسیون،  ARDS نارسایی حاد کلیه و نارسایی چند ارگانی عامل مورتالیته در موارد تحت مطالعه بوده است، ولی آریتمی قلبی با 9/36% (41 نفر) شایع ترین عارضه منجر فوت ناشی از مسمومیت با قرص برنج در این مطالعه  تعیین شد.</abstract_fa>
	<abstract>Background: Aluminum phosphide (ALP) is an inorganic phosphide used to control insects and rodents in a variety of settings. In has extensive domestic consumption, commonly for storing rice in Iran. In this study we objectively demonstrate the frequency of fatal complications of poisoning due to aluminum phosphide (ALP) in patients referred to Loghman Hospital's Center for Toxicological, Tehran, Iran. Aluminium phosphide is an inorganic compound, used as a rodenticide, insecticide, for stored cereal grains. In Iran Known as "rice tablet, for its use to preserve rice. The toxicity of aluminium phosphide is attributed to the liberation of phosphine gas  in contact with with water or weak acid and is the major cause of poisoning and deaths. Rice tablet (Alminume Phosphid) poisoning may be associated with Serious and sometimes incurable complications. The aim of this study, is to assess the Prevalence of complications leading to death in patients with acute Alminume Phosphid poisoning.Method: A retrospective cross sectional study of 111 self-poisoned patients with history of single agent“ Rice Tablet”  ingestion admitted to Loghman–Hakim hospital poison center, Tehran, Iran, along two years  period, from, 1392-1389.Findings: Out of 111 patients included in this study, 60 patients (54.1%) were male and 51 patients (45.9%) were female with Mean age and standard deviation of 26±8.9. Minimum  and maximum age  rang  was between  15 and 43 years .Uniform  ingestion  were reported in 61.3% (68 patients) .Dose consumption ranges   from ¼ tablet in 39 (35.1%)  case to more than one tablet in 32 (28.2%) cases .Post ingestion time in 36%  were within last one hours at the arrivals to Emergency Department. Vomiting was the most common symptoms reported by 107 (96.4%) patients at their owne places. Agittation in 36.9% (41 cases) and felling of thirsty in 27.9% (31 cases) reported by physician in duty of Emergeny department.Conclusion: Although maney complications such as Hypotension ,Adult Respiratory Distress Syndrom (ARDS), Acute Renal Failure (ARF) AND Multi Organ Failure (MOF) were the common complications  observed  in these patients, but the most lethal complication  was Cardiac Arrhythmias occurred in in 41 (36.9%)  of cases.Background: Aluminum phosphide (ALP) is an inorganic phosphide used to control insects and rodents in a variety of settings. In has extensive domestic consumption, commonly for storing rice in Iran. In this study we objectively demonstrate the frequency of fatal complications of poisoning due to aluminum phosphide (ALP) in patients referred to Loghman Hospital's Center for Toxicological, Tehran, Iran. Aluminium phosphide is an inorganic compound, used as a rodenticide, insecticide, for stored cereal grains. In Iran Known as "rice tablet, for its use to preserve rice. The toxicity of aluminium phosphide is attributed to the liberation of phosphine gas  in contact with with water or weak acid and is the major cause of poisoning and deaths. Rice tablet (Alminume Phosphid) poisoning may be associated with Serious and sometimes incurable complications. The aim of this study, is to assess the Prevalence of complications leading to death in patients with acute Alminume Phosphid poisoningMethod: A retrospective cross sectional study of 111 self-poisoned patients with history of single agent“ Rice Tablet”  ingestion admitted to Loghman–Hakim hospital poison center, Tehran, Iran, along two years  period, from, 1392-1389.Findings: Out of 111 patients included in this study, 60 patients (54.1%) were male and 51 patients (45.9%) were female with Mean age and standard deviation of 26±8.9. Minimum  and maximum age  rang  was between  15 and 43 years .Uniform  ingestion  were reported in 61.3% (68 patients) .Dose consumption ranges   from ¼ tablet in 39 (35.1%)  case to more than one tablet in 32 (28.2%) cases .Post ingestion time in 36%  were within last one hours at the arrivals to Emergency Department. Vomiting was the most common symptoms reported by 107 (96.4%) patients at their owne places. Agittation in 36.9% (41 cases) and felling of thirsty in 27.9% (31 cases) reported by physician in duty of Emergeny department.Conclusion: Although maney complications such as Hypotension ,Adult Respiratory Distress Syndrom (ARDS), Acute Renal Failure (ARF) AND Multi Organ Failure (MOF) were the common complications  observed  in these patients, but the most lethal complication  was Cardiac Arrhythmias occurred in in 41 (36.9%)  of cases.</abstract>
	<keyword_fa>Alminume Phosphid. Rice Tablet, Poisoning, Complication, Death</keyword_fa>
	<keyword>فسفید الومینیوم, قرص برنج, مسمومیت, عوارض, مرگ</keyword>
	<start_page>27</start_page>
	<end_page>36</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-72&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/24
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/3
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/24
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/3
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Farideh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khodabandeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Shahid Beheshti University of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>فریده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خدابنده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>Tennessee_kh@yahoo.com</email>
	<code>0031947532846002316</code>
	<orcid>0031947532846002316</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Alireza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kahani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Research Center of Forensic Medicine Organization</affiliation>
	<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کاهانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002317</code>
	<orcid>0031947532846002317</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات سازمان پزشکی قانونی کشور</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ghasem</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Soleimani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Research Center of Forensic Medicine Organization</affiliation>
	<first_name_fa>قاسم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سلیمانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002318</code>
	<orcid>0031947532846002318</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات سازمان پزشکی قانونی کشور</affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی-رفتاری در کاهش خشم مبتلایان به ضربه سر</title_fa>
	<title>Survey the Effectiveness of Cognitive-Behavioral Group Therapy on Anger reduction in Brain Injured Patients</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa> مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضربررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری (CBT) در کاهش خشم افراد مبتلا به ضربه سر بود.روش بررسی: طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی به صورت پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. نمونه این پژوهش شامل 16 نفر از مبتلایان به  ضربه سر شهرستان مشهد را تشکیل دادند که با روش نمونه گیری داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. هر دو گروه در سه مرحله زمانی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه مورد سنجش قرار گرفتند. ابزارهای سنجش در این پژوهش پرسشنامه خشم اشپیبرگر می باشد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با روش آماری تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: نتایج نشان داد که گروه آزمایش که درمان شناختی-رفتاری را دریافت کردند در مقایسه با گروه کنترل که هیچ گونه روان­درمانی دریافت نکردند از نظر میزان کاهش خشم تفاوت معنی داری نداشتند. البته نتایج فرضیه های فرعی نشان داد که تفاوت معنی داری در گروه آزمایش در مولفه های خشم از جمله خشم حالت، خشم صفت، کنترل برون ریزی خشم و کنترل درون ریزی خشم نسبت به گروه کنترل وجود دارد. این یافته ها از لحاظ نظری و اهمیت آنها در مداخلات بالینی به بحث گذاشته شده اند.نتیجه گیری:  از نتایج پژوهش حاضر می توان در جهت ارزیابی و تشخیص معتبر و دقیق تر اثرات  ضربه سر در مراکز پزشکی قانونی استفاده کرد و همچنین خدمات (CBT) را به این گروه از جمعیت بالینی به عنوان یک درمان غیر دارویی (NMT) موثر، کارآمد و مقرون به صرفه ارایه داد.</abstract_fa>
	<abstract>Background:
The goal of present study was to investigate the effectiveness of
cognitive-behavioral group therapy on anger reduction in brain injured people. Method:The plan of study was quasi experimental
through pretest, posttest and follow up with control group. The sample of this
study consists of 16 brain injured patients in Mashhad city and selected by Convenience sampling method and voluntarily participate
in this study. Participants randomly divided into two groups. The first groups
receive cognitive behavioral therapy and the second group hasn’t any therapy.
Two groups in three pretest, posttest and follow up time level were measured.
Applied measures in this study consisted of State-Trait Anger Expression
Inventory and collected data were analyzed through Spss software by repeated
measure analysis of variance. Findings:
The results showed that the experimental group that receive CBT showed
insignificant differences in anger reduction in compare with control group that
don’t receive any therapy. Also the results of secondary hypotheses showed that
there is significant differences in anger components that mean state anger,
trait anger, anger controlling and introjection of anger in experimental group
in compare with control group that don’t receive any therapy in some components there were no
differences for example in anger externalization and internalization. Conclusion:
There is discussion about the results in theoretical approach and its
importance in clinical intervention. On
the whole we could apply the results of present study in valid and accurate
assessment and diagnosis of the brain injury effects in legal medical centers
and furthermore offer CBT services for this clinical population as non-medical
treatment, efficient and inexpensive therapy.</abstract>
	<keyword_fa>Cognitive-Behavioral Group Therapy, Anger,  Brain Injury</keyword_fa>
	<keyword>گروه درمانی شناختی-رفتاری, خشم, ضربه سر</keyword>
	<start_page>37</start_page>
	<end_page>46</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-73&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/25
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/4
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/25
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/4
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Somayyeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rahimi Ahmad abadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Mashad Ferdosi University</affiliation>
	<first_name_fa>سمیه </first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رحیمی احمدآبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>somaye.rahimi1390@yahoo.com</email>
	<code>0031947532846002319</code>
	<orcid>0031947532846002319</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه فردوسی مشهد</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hamidreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Aghamahammadian Sherbaf</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Mashad Ferdosi University</affiliation>
	<first_name_fa>حمیدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آقامحمدیان شعرباف</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002320</code>
	<orcid>0031947532846002320</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه فردوسی مشهد</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Morteza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Modarres Gharavi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Mashad University of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>مرتضی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مدرس غروی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002321</code>
	<orcid>0031947532846002321</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی مشهد</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hossein</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Karashki</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Mashad Ferdosi University</affiliation>
	<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کارشکی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002322</code>
	<orcid>0031947532846002322</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه فردوسی مشهد</affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مقایسه برخی عوامل مرتبط با خودکشی درمیان خانم‌های خانه‌دار و شاغل اقدام کننده به خودکشی</title_fa>
	<title>Comparison of Factors Associated with Suicide Among Employed Women and Housewives</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>  مقدمه: خودکشی از مشکلات پزشکی واجتماعی جهان است. ارتکاب به خودکشی در زنان چهار برابر مردان است. در برخی مطالعات  اشتغال به عنوان عامل محافظتی در برابر خودکشی ذکر شده است. لذا این مطالعه جهت بررسی مقایسه ای برخی عوامل مرتبط با خودکشی درمیان خانمهای خانه دار و شاغل اقدام کننده به خودکشی انجام گرفت.روش اجرا: مطالعه توصیفی – تحلیلی و مقطعی در بخش مسمومین و بیمارستان سوانح سوختگی روی۶۰۰ خانم ۶۰ – ۱۸ ساله و در سال۱۳۸۹ انجام شد. روش نمونه گیری ساده – غیراحتمالی – متوالی بوده و ابزار مطالعه جمع آوری اطلاعات در دو پرسشنامه بود. جهت آنالیز  آماری از آزمون Chi-square و نرم افزار SPSS  نسخه ی ۱۸ استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه ۵/۸۵% خانم‌ها خانه‌دار بودند. در هر دو گروه خانم­های شاغل و خانه دار اکثریت بیماران در سنین ۲۵ – ۱۸ سال (به ترتیب ۶۰ و %۶۳/۶)، متاهل (۶۱ و۳ /۵۶%)، بدون وجود اعتقادات مذهبی عملی (۵۹/۸ و۶۰%) و با سطح تحصیلات دپیلم (۶۶ و۶ /۵۶%) بودند.نتیجه گیری: سابقه مثبت خودکشی قبلی در خانم­های شاغل و خانه دار به ترتیب (۵/ ۳۴و ۳۸/۳۹%) و  سابقه بیماری روانی ثابت شده (۳۲/۲ و۴ /۳۹%) بوده است. بین ساعات کاری خانم‌های شاغل و ادام کننده به خودکشی ارتباط قابل ملاحظه ای وجود دارد و کاهش ساعات کاری خانم­های شاغل شاید باعث کاهش میزان خودکشی گردد. اشتغال اگر چه اثر محافظتی در ارتکاب به خودکشی دارد ولی در صورت وجود مشکلات خانوادگی، داشتن شغل نمی‌تواند این مشکل را جبران نماید </abstract_fa>
	<abstract> Background: Suicide is one of the major
socio-medical problems all over the world. In women it happens four times more
than men. According to some researches, employment is considered as a
protective factor in suicidal attempts. The present Study, therefore,
comparatively analyzes the relative distributions of some risk factors of
suicide between housewives and employed women in suicide attempt. Methods: An intersectional and
descriptive-analytic study was conducted at two referral centers of Isfahan
province, Iran, which included the Emergency Department of Noor Hospital and
Imam Mousa Kazem hospital. The study was consisted of 600 cases of 18-60 year
old women, who had made suicidal attempts. The sampling was simple
-nonprobable- and consecutive and the research tool was patients’ information
recorded in two questionnaire forms. Data was analyzed using chi-square test by SPSS 18.0
statistical software. Findings: Most patients were housewives (85.5%).
Most of the employed women as well as the housewives were 18-25 years old (60%
and 63.6% respectively), married (61% and 56.3%), without strong religious
beliefs (59.8% and 60%) and with diploma level education (66% and 56.6%). Past history of suicide and psychological
disorders in employed and housewife women were 34.5%, 39.38% and 32.2%, 39.4%
respectively. Conclusion: There is a significant relationship
between the hours of work and the number of suicide in employed women the
decrease in working hours of the employed women may result in less suicide in
them. Although the frequency of suicidal attempt in employed women was less
than the housewives, the difference in relative frequency of risk factors of
suicide was not significant in both groups. In addition, employment cannot
compensate for family problems.</abstract>
	<keyword_fa>Employed Women, Housewife, Suicide Risk factor, Poisoning</keyword_fa>
	<keyword>خانم‌های شاغل, خانه دار, فاکتورهای خطر خودکشی, مسمومیت عمدی, خودسوزی.</keyword>
	<start_page>47</start_page>
	<end_page>54</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-136-4&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/252014/06/25
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/4
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/252014/06/25
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/4
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Ahmad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>yaraghi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Isfehan university of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>احمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>یراقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002323</code>
	<orcid>0031947532846002323</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Nastaran</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Eizadi Mood</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Isfehan university of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>نسترن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ایزدی مود</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002324</code>
	<orcid>0031947532846002324</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>shahla</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Akoochakian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Isfehan university of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>شهلا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آکوچکیان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002325</code>
	<orcid>0031947532846002325</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Golamreza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Masoomi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Isfehan university of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>غلامرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>معصومی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002326</code>
	<orcid>0031947532846002326</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahboobeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Naderalasli</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Isfehan university of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>محبوبه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نادرالاصلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002327</code>
	<orcid>0031947532846002327</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hossein</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ahmadloo</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Isfehan university of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدلو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002328</code>
	<orcid>0031947532846002328</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Gholamali</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Dorvashi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Isfehan university of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>غلامعلی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دوروشی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>gdorvashy@med.mui.ac.ir</email>
	<code>0031947532846002329</code>
	<orcid>0031947532846002329</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی اپیدمیولوژیک حوادث رانندگی امداد رسانی شده توسط اورژانس 115 استان گیلان در سالهای 1391-1390</title_fa>
	<title>The Epidemiologic of the Traffic Accidents Helped by EMS, Guilan 2011-2013</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa> مقدمه و هدف: امروزه یکی از مهم‌ترین خطراتی که روند ارتقای سلامت جامع و توسعه پایدار را تهدید می­کند، افزایش میزان تصادفات رانندگی است. لذا برآن شدیم به بررسی اپیدمیولوژیک حوادث رانندگی امداد رسانی شده توسط اورژانس 115 استان گیلان در سال­های 1391-1390 بپردازیم.مواد روش­ها: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی مقطعی می‌باشد که با بررسی 31263 مورد تصادفات امدادرسانی شده توسط اورژانس 115 استان در سال­های 91-90 به انجام رسیده است. برای تمامی بیماران چک لیستی شامل متغیرهای سن و جنس، مکان تصادفات (درون شهری، برون شهری، راه روستایی)، وضعیت مصدوم (راننده، اتومبیل، سرنشین، موتورسوار، عابر و سایر)، شدت جراحت (جراحت سطحی، شدید و نقص عضو) و فصل وقوع تصادفات، تکمیل گردید و توسط نرم افزار SPSS 19 و آزمونهای کای دو وt-test  تجزیه و تحلیل شد.نتایج: بررسی­ها نشان می­دهد که میزان بروز تصادفات در سال91 نسبت به90، 1/3% و درمان سرپایی این بیماران  43/14% افزایش داشته است. 24024 مورد (9/76%) از افراد مورد بررسی مرد و 7239 مورد (1/23%) زن بوده­اند. بیشترین میزان تصادفات از لحاظ سنی با 7967 مورد (4/25%) در گروه سنی 24-18 سال قرار داشتند. بیشترین تصادفات در جاده های برون شهری با 16608 مورد (1/53%) بوده است. بیشترین نوع وضعیت مصدوم در جنس مذکر، موتورسواران با 11937 مورد (7/98%) و در جنس مونث سرنشین خودرو با 4804 مورد (1/52%) گزارش گردید. بیشترین فصل تصادف با 10276 مورد (33%) در تابستان بوقوع پیوسته است. از کل مجروحان 27401 مورد (6/87%) در بیمارستان بستری شده و 3862 مورد (3/12%) به صورت سرپایی درمان شده­اند.نتیجه­گیری: با توجه به نتایج حاصل از این بررسی می­توان بیان کرد اکثر مصدومین حوادث ترافیکی و رانندگان جوان علی الخصوص موتورسواران تشکیل می‌دهند که این امر بیانگر رواج فراوان استفاده از موتور سیکلت در بین جوانان استان و بی­توجهی به قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی می­باشد که نیازمند مداخلات لازم در جهت پیشگیری از این معضل می­باشد </abstract_fa>
	<abstract>Background:
Nowadays one of the most important dangers that affect health
promotion and societies developing is increasing of the traffic accidents, thus
we decided to assess the epidemiological aspects of the traffic accidents
helped by EMS in Guilan 2011-2013.Methods:
This is a descriptive cross sectional study that 31263 traffic
accidents helped by EMS in Guilan province were assessed.For all the patients a
check list including age, sex, patients situation (car driver, passenger of
car, motor driver, passer-by or others), site of accidents (country side, in
the city and rural road), kind of injuries (slight, severe and amputation) was
recorded. Data was inserted in SPSS Version 19 and analyzed by qi-square and
t-test.Findings:
The results of this study showed that with regarding to 3.1%
increasing in the prevalence of traffic accidents and helping to the injured
people by EMS, in 2013-2012 in front of 2012-2012, the treatment of outpatients
increased 14.43%. 24024 (76.9%) of the patients were male and 7239 (23.1%) were
female. Most of patients were in the age range of 18 to 24 (7967 patients or
25.4 %) years old. The most traffic accidents were 16608 (52.01%) cases that
occurred in the country side roads. The most of the patients´ situation in
males were motor accidents in 11937 cases (98.7%) and in female were passer-by
in 16608 cases (53.01%). The most prevalent season of the accidents was summer
(10276 or 33%). Among the all the injured people 27401 cases (87.6%) were
admitted in the hospital and 3862 cases (12.3%) were treated as outpatients. Conclusion:
With respect to results of this study it can be
presented that most of the injured people were young motor drivers, that
represent the high prevalence of using it among Guilan province young peoples
and being inattention to the traffic rules, need to necessary attention to prevention
of this problem</abstract>
	<keyword_fa>Accidents, Pre Hospital Emergency</keyword_fa>
	<keyword>تصادف, امداد رسانی, اورژانس پیش بیمارستانی</keyword>
	<start_page>55</start_page>
	<end_page>60</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-71&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/252014/06/252014/06/24
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/3
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/252014/06/252014/06/24
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/3
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Vahid</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Monsef Kasmayi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Road Trauma Research Center, Guilan University of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>وحید</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>منصف کسمایی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002330</code>
	<orcid>0031947532846002330</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات ترومای جاده ای دانشگاه علوم پزشکی گیلان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Peyman</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Assadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Road Trauma Research Center, Guilan University of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>پیمان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اسدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>payman.asadi@yahoo.com</email>
	<code>0031947532846002331</code>
	<orcid>0031947532846002331</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات ترومای جاده ای دانشگاه علوم پزشکی گیلان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Seyyedeh Masoumeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Maleki Ziabari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Guilan University of Medical Sciences</affiliation>
	<first_name_fa>سیده معصومه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ملکی ضیابری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002332</code>
	<orcid>0031947532846002332</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی گیلان</affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مسوولیت تیم پزشکی در شبیه سازی رویان های انسانی </title_fa>
	<title>Responsibility of Medical Team towards Human Embryo Cloning</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa></content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>      شبیه­سازی انسان از جمله مسایل جدید در مهندسی ژنتیک به شمار می­رود که با ظهور اندیشه­های اعمال آن در خصوص آدمی، باعث پیدایش میدانی بزرگ برای تلاقی افکار و تعاطی آراء گردیده است. تنها قوانینی که در خصوص مسوولیت پزشک در کاربست فناوری شبیه­سازی انسان در حقوق ایران قابل بررسی هستند، عبارتند از: بند ج ماده 158 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، قانون مدنی و قانون مسوولیت مدنی. با بررسی قوانین مذکور این نتیجه حاصل گردید که با توجه به آرای فقها در خصوص شبیه­سازی مولد انسان و نیز مبهم بودن امنیت تکنیکی این فناوری و وجود زیان­های متعدد قابل پیش­ بینی و بعضاً غیرقابل پیش بینی برای کودک حاصله از این فرآیند و مادر، شبیه­سازی مولد انسان برخلاف شبیه­سازی درمانی، عمل طبی مشروع محسوب نشده و حتی رضایت به آن مسوولیت پزشک را مرتفع نخواهد کرد و از آنجایی که برای ایجاد مسوولیت پزشک ارکان سه گانه - خطای پزشکی، وجود فعل زیان بار و رابطه سببیت بین این دو- لازم می­باشد و هر سه رکن مذکور نیز در شبیه­سازی وجود دارد؛ فلذا پزشک، با اثبات این سه رکن، در این زمینه هم دارای مسوولیت مدنی و هم مسوولیت کیفری می­باشد. مضافاً، از آنجایی که ژن­ها نه تنها در بروز صفات فیزیکی، بلکه در ایجاد رفتارها و  بیماری­های روانی نقش تعیین­ کننده­ای دارند، به نظر می­رسد در حال حاضر در قبال شبیه­سازی­های غلطی که منجر به اختلالات مغزی و رفتاری و در پی آن ارتکاب جرم توسط فرد حاصل از این فرآیند می­باشد، تنها با رژیم حقوقی «مسوولیت کیفری نیابتی: ناشی از عمل غیر» می­توان تا حدودی پاسخگوی بسیاری از سوالات در این زمینه بود. مضافاً اینکه باید تیم پزشکی را که با کاربست ناقص یا اشتباه فناوری مزبور منجر به تولید کودکان ناقص الخلقه می­گردند، مسوول دانست.                        </abstract_fa>
	<abstract> Human cloning is one of the latest issues in genetic engineering whose
application for human being, due to
emergence of new thoughts, has caused a big arena of conflict and disagreement.
The only rules about the physician’s responsibility for the implementation of
human cloning technology are paragraph (3) of Act 158 of the Islamic Penal Code
adopted in 1392, the civil law, and the law of civil liability. Through
reviewing these it can be concluded that unlike therapeutic cloning,
reproductive human cloning is not considered a legal act due to the Jurists’s votes on the uncertainty of technical security and
in some cases probable loss of the infant and the mother, and the patient’s
consent does not remove the physician’s
liability. Since for the physician’s liability the three elements - medical
error, the existence harmful act, and the relationship between these two – are
needed and all three are present in human cloning, the physician has both civil
and criminal liability. Moreover, since genes play an important part in
emergence of physical traits and mental diseases, it seems that at the moment
toward wrong cloning which leads to behavioral and brain disorder and
consequently committing crime by the person created by this process, we can
only answer most of the questions related to this subject by legal regime of
“vicarious criminal responsibility” due to act of other person. Additionally,
the team of physicians should be liable for incomplete implementation of the
technology which results in the birth a retarded child.</abstract>
	<keyword_fa>Reproductive Cloning, Therapeutic Cloning, Criminalization, Physician Liability</keyword_fa>
	<keyword>شبیه‌سازی مولد, شبیه سازی درمانی, جرم, مسوولیت پزشک</keyword>
	<start_page>61</start_page>
	<end_page>75</end_page>
	<web_url>http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-342-74&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>
		<RECEIVE_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/252014/06/252014/06/242014/07/7
		</RECEIVE_DATE>

		<RECEIVE_DATE_FA>
			1393/4/16
		</RECEIVE_DATE_FA>

		<ACCEPT_DATE>
			2015/10/122015/10/132014/07/92014/06/242014/06/242014/06/242014/06/252014/06/252014/06/242014/07/7
		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			1393/4/16
		</ACCEPT_DATE_FA>



		<author_list>
	<author>
	<first_name>Masoumeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Alidoosti</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Islamic Azad University</affiliation>
	<first_name_fa>معصومه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علیدوستی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mailto:alidoosti_m@yahoo.com</email>
	<code>0031947532846002333</code>
	<orcid>0031947532846002333</orcid>
	<coreauthor>
Yes
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fardin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mardani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<affiliation>Research Center of Forensic Medicine Organization</affiliation>
	<first_name_fa>فردین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مردانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>0031947532846002334</code>
	<orcid>0031947532846002334</orcid>
	<coreauthor>
No
	</coreauthor>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات سازمان پزشکی قانونی کشور</affiliation_fa>
	 </author>


		</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
