fa jalali 1398 7 1 gregorian 2019 10 1 25 3 online 1 fulltext

fa بررسی میزان درخواست‌های یک‌ساله محاکم قضایی شهر تهران در خصوص صدمات مسری و غیرمسری در فوت اهداف: براساس مواد ۴۹۳ و ۵۳۹ قانون مجازات اسلامی، وجود فاصله زمانی میان رفتار مرتکب و نتیجه ناشی از آن و نیز فوت در اثر سرایت صدمه یا صدمات غیرعمدی حایز اهمیت است. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان درخواست‌های یک‌ساله محاکم قضایی استان تهران در خصوص صدمات مسری و غیرمسری در فوت انجام شد. ابزار و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی در سال ۱۳۹۷ در مجموع تعداد ۷۷ پرونده متوفیان موجود در تالار کالبدگشایی مرکز تشخیصی و آزمایشگاهی پزشکی قانونی استان تهران مورد بررسی قرار گرفت و اطلاعات لازم استخراج شد. یافته‌ها: مقام قضایی درخواست‌کننده اعلام صدمات در اغلب موارد، بازپرس ویژه قتل و فاصله زمانی میان ایجاد صدمه تا وقوع فوت در اکثر موارد کمتر از یک هفته بود. میزان صدمات مسری نسبت به صدمات غیرمسری بیشتر بود. تعداد ۱۶ متوفی (۲۰/۸%) در صحنه حادثه فوت شده بودند. همچنین در تعداد ۱۴ نفر (۱۸/۲%) سرایت صدمه به شکل تاثیر نسبی اعلام شده بود. نتیجه‌گیری: متوفیانی که در صحنه فوت شده‌اند مشمول مقوله سرایت صدمات نمی‌شوند. همچنین اعلام سرایت صدمه به شکل تاثیر نسبی به باور مولفان، نادرست است؛ لذا بحث تاثیر نسبی جایگاهی نداشته و صدمات صرفاً به دو دسته مسری و غیرمسری تقسیم می‌شوند. در هر حال، تشخیص این که فوت ناشی از سرایت است یا نه، با پزشکی قانونی خواهد بود.   Aim(s): According to articles 493 and 539 of the Islamic Penal Code, it is important the time interval between behavior of the perpetrator and its consequence, as well as death due to contagion of injury or unintentional injuries. The aim of this study was to investigate the one-year requests by the judicial authorities of Tehran for contagious and non-contagious injuries in death. Instruments & Methods: In this descriptive study, a total of 77 files of deceased persons were examined in the autopsy room of forensic diagnostic and laboratory center of Tehran province in 2018, and required information was extracted. Findings: The judicial authority requesting injuries was most often the special investigator for the murder and in most cases, the interval between injury and death was less than a week. The amount of contagious injuries was higher than non-contagious injuries. 16 deceased (20.8%) died at the scene. In addition, 14 (18.2%) cases of contagion were reported as having a relative effect. Conclusion: The deceased who died on the scene do not fall under the category of contagion. It is also incorrect to declare the contagion of the damage in the form of a relative impact on the authors' beliefs; therefore, injuries are merely divided into contagious and non-contagious. In any case, it will be up to the forensic doctor to determine whether the death is due to contagion. Judiciary, Forensic Medicine, Injuries, Transmission, Death قضایی, پزشکی قانونی, صدمات, سرایت, فوت 165 169 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1898-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/12 1398/2/22 2019/11/26 1398/9/5 M. Ghadipasha Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran مسعود قادی‌پاشا 0031947532846006193 0031947532846006193 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران M. Forozesh Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran مهدی فروزش 0031947532846006194 0031947532846006194 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران S. Aram Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran سمیرا آرام 0031947532846006195 0031947532846006195 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران M.J. Hedayatshode Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran محمدجواد هدایت‌شده 0031947532846006196 0031947532846006196 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران A.M. Alimohammadi Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran علی‌محمد علی‌محمدی aalimohammadidr@yahoo.com 0031947532846006197 0031947532846006197 Yes مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران

fa مشخصات حوادث ترافیکی در مراجعه‌کنندگان به مرکز پزشکی قانونی بندرعباس با تشخیص صدمات ساختگی در بازه زمانی یک‌ساله از 1395 تا 1396 اهداف: در سال‌های اخیر تصادفات ساختگی به یکی از معضلات جدی بیمه‌ها و دستگاه قضایی تبدیل شده است. هدف این مطالعه، بررسی مشخصات حوادث ترافیکی در مراجعه‌کنندگان به واحد معاینات پزشکی قانونی بندرعباس با تشخیص صدمات ساختگی در بازه زمانی یک‌ساله از سال ۱۳۹۵ تا سال ۱۳۹۶ بود. ابزار و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی از نوع مقطعی، ۵۸ نفر از مصدومان ناشی از تصادفات رانندگی مراجعه‌کننده به اداره کل پزشکی قانونی استان هرمزگان با معرفی‌نامه مقام قضایی از ابتدای تیر ۱۳۹۵ تا پایان خرداد ۱۳۹۶ بررسی شدند. داده‌های جمع‌آوری‌شده، توسط نرم‌افزار آماری Stata ۱۲ تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین تعداد مصدومان ۸۳/۰±۲/۵۵ نفر، میانگین مقدار دیه تعیین‌شده ۲/۷۰±۳۱/۱۷میلیون تومان (۱۶.۳۵% دیه کامل) و میانگین فاصله زمانی حادثه تا اولین مراجعه به پزشکی قانونی ۵/۰۰±۱۳/۴۹ روز بود. ۳۱.۰% رخداد تصادف در فاصله زمانی ۳:۵۹-۰۰ بامداد بود. بیشترین فراوانی وسایل نقلیه مصدومان مربوط به موتورسیکلت (۷۷.۶%) و بیشترین وسیله نقلیه فرد ضارب، خودروی سواری (۶۹.۰%) بود. ۵۲.۲% رخداد تصادف در مسیرهای داخل شهر بود. در ۸۲.۸% موارد، اورژانس در صحنه حضور یافته و در ۸۷.۹%، مصدومان به بیمارستان منتقل شده بودند. حکم قضایی در ۲۹ مورد (۵۰.۰%) تصادف ساختگی بود. نتیجه‌گیری: فاصله زمانی حادثه تا اولین مراجعه به پزشکی قانونی به‌طور میانگین حدود ۱۴ روز است. بیشترین رخداد تصادف در ساعت‌های اولیه بامداد است. بیشترین وسیله نقلیه مصدومان، موتورسیکلت، بیشترین وسیله نقلیه فرد ضارب خودروی سواری و بیشترین رخداد تصادف در مسیرهای داخل شهر است. حکم قضایی صادره در نیمی از موارد همسو با نظریه کارشناسی پزشکی قانونی (تصادف ساختگی) بوده است.   Aim(s): In recent years, fictitious accidents have become a serious problem for the insurance and judiciary. The aim of this study was to investigate the characteristics of traffic accidents in referrals to Bandar Abbas forensic medical center with detecting of fictitious injuries in the one year period from 2016 to 2017. Instruments & Methods: In this descriptive cross-sectional study, 58 injured of traffic accidents referred to the forensic medicine department of Hormozgan province were investigated by submitting a letter of judicial authority from 2016 to 2017. The collected data were analyzed by Stata 12 statistical software. Findings: The mean number of the injured was 2.55±0.83, the mean amount of atonement determined was 31.17±2.70 million tomans and the mean interval between the events until the first referral to forensic medicine was 13.49±5.00 days. 31.0% of the accidents occurred between 00-3:59 Am. The highest frequency of injuries vehicle was related to motorcycles (77.6%) and the most frequent of beater vehicle was car (69.0%). 52.2% of the accidents occurred on the routes within the city. In 82.8% of cases, the emergency department was present at the scene and in 87.9% the injured were taken to hospital. In 29 cases (50.0%) the judicial sentence was fictitious accident. Conclusion: The mean interval between the events until the first referral to forensic medicine is about 14 days. Most accidents happen in the early hours of the morning. The highest frequency of injuries vehicle is related to motorcycles and the most frequent of beater vehicle is car. The most of accidents occurrs on the routes within the city. The judicial sentence in half of the cases has been in line with the forensic expert theory (fictitious accident).     Accidents, Fictitious Injuries, Forensic Medicine تصادفات, صدمات ساختگی, پزشکی قانونی 171 176 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1931-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/122019/10/13 1398/7/21 2019/11/262019/11/26 1398/9/5 M. Forouzesh Iranian Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran مهدی فروزش 0031947532846006198 0031947532846006198 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی کشور، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران S.J. Mirhadi Iranian Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Bandar Abbas, Iran سیدجواد میرهادی 0031947532846006199 0031947532846006199 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی کشور، سازمان پزشکی قانونی کشور، بندرعباس، ایران S. Mohammadi Iranian Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Bandar Abbas, Iran سعید محمدی drsm1980@gmail.com 0031947532846006200 0031947532846006200 Yes مرکز تحقیقات پزشکی قانونی کشور، سازمان پزشکی قانونی کشور، بندرعباس، ایران H. Javadi Vasigh Hormozgan Legal Medicine Research Center, Legal Medicine Organization, Bandar Abbas, Iran حسین جوادی‌وثیق 0031947532846006201 0031947532846006201 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی هرمزگان، سازمان پزشکی قانونی، بندرعباس، ایران Kh. Asadi Hormozgan Legal Medicine Research Center, Legal Medicine Organization, Bandar Abbas, Iran خاطره اسدی 0031947532846006202 0031947532846006202 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی هرمزگان، سازمان پزشکی قانونی، بندرعباس، ایران

fa قصور پزشکی متخصصان زنان و زایمان در پرونده‌های ارجاعی به کمیسیون پزشکی قانونی استان تهران طی سال‌های 96-1394 اهداف: متخصصان زنان و زایمان در صدر شکایات قصور پزشکی قرار دارند. قصور پزشکی در این زمینه می‌تواند منجر به تبعاتی نظیر مرگ نوزاد و جنین، نقص عضو مادر، مرگ مادر و نقص عضو نوزاد شود. هدف این مطالعه، بررسی قصور پزشکی متخصصان زنان و زایمان در پرونده‌های ارجاعی به کمیسیون پزشکی قانونی استان تهران طی سال‌های ۹۶-۱۳۹۴ بود. ابزار و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی به‌صورت مقطعی روی ۳۶۶ پرونده‌ شکایت از متخصصان زنان و زایمان که طی سال‌های ۹۶-۱۳۹۴ به کمیسیون پزشکی قانونی استان تهران ارجاع شده‌ بودند، به اجرا درآمد و داده‌های مربوط به مشخصات بیمار و پزشکان، نوع آسیب، علت و پیامد شکایت استخراج شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS ۲۲ و آزمون مجذور کای مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: از ۳۶۶ پرونده مورد بررسی، ۹۰.۷% پزشکان مورد شکایت، زن بودند و اعضای هیات علمی در مقایسه با سایر پزشکان کمتر مورد شکایت قرار گرفته بودند. اما نوع قصور پزشکی و آسیب منجر به شکایت بین پزشکان زن و مرد و با درجات علمی مختلف تفاوت معنی‌داری نداشت (۰/۰۵p>). ۶۸.۱% پرونده‌های شکایات، مربوط به بیمارانی بود که برای انجام اقدامات درمانی به بیمارستان‌های دولتی مراجعه کرده بودند و بین نوع قصور و محل درمان ارتباط معنی‌دار وجود داشت (۰/۰۵p<). نتیجه‌گیری: بیشترین علت قصور پزشکی متخصصان زنان و زایمان، از نوع بی‌احتیاطی است و بین خصوصیات دموگرافیک پزشکان شامل سن، جنس، درجه علمی و سابقه کاری با نوع قصور پزشکی با توجه به نتیجه کارشناسی پرونده‌ها و نیز نوع آسیب وارده به بیمار ارتباطی وجود ندارد.   Aim(s): Obstetricians and gynecologists are at the top of medical malpractice complaints. Medical malpractice in this regard can lead to consequences such as neonatal and fetal deaths, maternal defects, maternal deaths and neonatal defects. The aim of this study was to investigate the medical malpractice of obstetricians and gynecologists in the complaint records referred to the forensic medicine commission of Tehran Province during 2015-2017. Instruments & Methods: This descriptive-analytical cross-sectional study was conducted on 366 complaint files of obstetricians and gynecologists who were referred to the Forensic Medicine Commission of Tehran Province during 2015-2017, and data on patient and physician characteristics, type of injury, cause and effect of complaint were extracted. Data were analyzed by SPSS 22 software and Chi-square test. Findings: Of the 366 cases studied, 90.7% of the physicians were women, and faculty members had less complaints than other physicians. But there was no significant difference between male and female physicians and with different degrees of science in terms of the types of medical malpractice and injury that led to complaints (p>0.05). 68.1% of complaints were related to patients who referred to governmental hospitals for treatment and there was a significant relationship between type of malpractice and place of treatment (p<0.05). Conclusion: The most common cause of gynecological medical malpractice is negligence. There was no relationship between demographic characteristics of physicians, including age, sex, degree, and work experience with the type of medical malpractice with respect to the forensic results and the type of injury to the patient. Malpractice, Forensic Medicine, Gynecology قصور پزشکی, تخصص زنان و زایمان, پزشکی قانونی 177 184 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1789-2&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/122019/10/132019/07/7 1398/4/16 2019/11/262019/11/262019/11/26 1398/9/5 M. Rezaie Forensic Medicine Department, Medicine School, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مریم رضایی 0031947532846006203 0031947532846006203 No گروه پزشکی قانونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران M.H. Gharibreza Forensic Medicine Department, Medicine School, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran محمدحسین غریب‌رضا 0031947532846006204 0031947532846006204 Yes گروه پزشکی قانونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران A. Charkh-Abi Health Department, Ahvaz University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran عظیمه چرخ‌آبی 0031947532846006205 0031947532846006205 No گروه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ایران

fa مدت زنده‌ماندن بیماران دچار وضعیت زندگی نباتی مراجعه‌کننده به مراکز پزشکی قانونی شهر تهران از ابتدای سال 1387 تا انتهای سال 1396 اهداف: مدت بقای بیماران دچار وضعیت زندگی نباتی بستگی به عوامل متعددی از جمله میزان بهره‌گیری از تجهیزات پزشکی و چگونگی نگهداری از ایشان دارد. با به‌دست‌آمدن میانگین مدت بقا می‌توان هزینه نگهداری از ایشان را به‌طور متوسط تخمین زد. هدف این مطالعه، بررسی مدت زنده‌ماندن افراد دچار وضعیت زندگی نباتی مراجعه‌کننده به مراکز پزشکی قانونی شهر تهران از ابتدای سال ۱۳۸۷ تا انتهای سال ۱۳۹۶ بود. ابزار و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی به‌صورت گذشته‌نگر و مقطعی، تمام پرونده‌های بیماران دچار وضعیت زندگی نباتی که طی مدت ۱۰ سال (از آغاز سال ۱۳۸۷ تا پایان سال ۱۳۹۶) به مراکز پزشکی قانونی در شهر تهران مراجعه کرده بودند، به تعداد ۵۸ پرونده مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات استخراج‌شده توسط نرم‌افزار SPSS ۲۳ و با استفاده از آزمون مجذور کای تحلیل شدند. یافته‌ها: ۳۱ نفر (۵۳.۴%) از بیماران در هنگام مطالعه هنوز زنده بودند و ۲۷ نفر (۴۶.۶%) فوت شده بودند. میانگین مدت زندگی پس از دچارشدن به وضعیت زندگی نباتی ۱/۵۰±۶/۳۹ ماه، بین ۲ تا ۱۹۲ ماه به دست آمد. میان مدت زنده‌ماندن افراد دچار زندگی نباتی با جنسیت، سن و علت ابتلا به زندگی نباتی ارتباط معنی‌داری وجود نداشت (۰/۰۵p>). نتیجه‌گیری: میانگین مدت زنده‌ماندن افراد دچار وضعیت زندگی نباتی مراجعه‌کننده به مراکز پزشکی قانونی شهر تهران طی ۱۰ سال، ۱/۵۰±۶/۳۹ ماه است که حداقل زمان بقا پس از ابتلا به وضعیت زندگی نباتی ۲ ماه و حداکثر آن ۱۹۲ ماه (۱۶ سال) بوده است. بنابراین در افراد مورد مطالعه می‌توان میانگین هزینه نگهداری از آنان را تخمین زد.   Aim(s): The survival rate of patients with vegetative state depends on many factors such as the amount of medical equipment used and how they are cared. By obtaining an average survival rate, one can estimate the average maintenance cost. The purpose of this study was to investigate the survival rate of patients with vegetative state referred to forensic medicine centers in Tehran from the beginning of 2008 to the end of 2017. Instruments & Methods: In this retrospective descriptive cross-sectional study, 58 records of patients with vegetative state referred to forensic medical centers in Tehran during 10 years (beginning of 2008 to the end of 2017) were studied. Data were analyzed by SPSS 23 software using chi-square test. Findings: 31 patients (53.4%) were still alive at the time of study and 27 patients (46.6%) were dead. The mean of survival rate of patients with vegetative state was 6.39±1.50 months ranged from 2 to 192 months. There was no significant relationship between survival rate of patients with vegetative state and sex, age and cause of vegetative state (p>0.05). Conclusion: The mean of survival rate of patients with vegetative state referred to forensic medicine centers in Tehran from the beginning of 2008 to the end of 2017 is 6.39±1.50 months. The minimum survival rate after vegetative state has been 2 months and the maximum has been 192 months (16 years). Therefore, the average cost of maintaining them can be estimated. Forensic Medicine, Survival Rate, Vegetative State پزشکی قانونی, مدت زنده‌ماندن, زندگی نباتی 185 188 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1898-2&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/122019/10/132019/07/72019/06/15 1398/3/25 2019/11/262019/11/262019/11/262019/11/26 1398/9/5 M. Ghadipasha Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran مسعود قادی‌پاشا 0031947532846006206 0031947532846006206 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران M.J. Hedayatshode Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran محمدجواد هدایت‌شده 0031947532846006207 0031947532846006207 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران S. Aram Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran سمیرا آرام 0031947532846006208 0031947532846006208 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران A.M. Alimohammadi Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran علی‌محمد علی‌محمدی aalimohammadidr@yahoo.com 0031947532846006209 0031947532846006209 Yes مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران

fa مرگ ناشی از مسمومیت حاد با سم استریکنین در خودکشی یک بهورز خانه بهداشت: گزارش موردی مقدمه: استریکنین آلکالوئیدی طبیعی است که سال‌ها به‌عنوان آفت‌کش مورد استفاده قرار گرفته است. در این گزارش به معرفی یک مورد خودکشی با استریکنین پرداخته شد. اطلاعات بیمار: در صحنه خودکشی، یک بهورز ۵۵ساله مرد، با ستون فقرات اسپاستیک و عضلات بسیار سخت با ظاهری مشابه جمود نعشی یافت شد. در معاینه کالبدگشایی، سوختگی سطحی در مخاط دهان و حلق دیده شد. ریه­ها آنتراکوز و دارای ادم بافتی و خونریزی پراکنده درون‌بافتی بودند. در عضلات بطنی، ایسکمی وجود داشت. با جست‌وجوی محل، یادداشتی مبنی بر خودکشی و لیوانی که در کف آن محلول تقریباً سفیدرنگی وجود داشت یافت شد. از محتویات معده، کیسه صفرا، خون و کبد برای انجام آزمایش­های سم­شناسی نمونه اخذ شد. در این نمونه­ها با استفاده از کروماتوگرافی مایع با کارآیی بالا وجود سم استریکنین تایید شد. نتیجه‌گیری: با وجود ممنوعیت استفاده از استریکنین، به نظر می‌رسد همچنان در بعضی از مناطق مورد استفاده قرار می‌گیرد. با مشاهده موارد خودکشی این چنینی به نظر می‌رسد باید نظارت دقیق‌تری برای ممانعت از مصرف استریکنین صورت پذیرد. Introduction: Strychnine is a natural alkaloid, which is used as pesticide for many years. In this report, a case of suicide with Strychnine was presented. Patient Information: In a suicide scene, a 55-year-old male health worker was found with spastic and arched back spine and rigid muscles similar to rigor mortis. In autopsy, signs of superficial burning were seen in the mucous membranes of mouth, pharynx. The lungs were anthracotic and edematic and had diffuse hemorrhage. There were signs of ischemia in the ventricular muscles. A suicidal note and a glass containing a small amount of a white fluid were found in death scene. Samples of contents of stomach, gallbladder, blood, and liver were obtained for toxicology investigations. In these samples, the presence of strychnine toxin was confirmed by high performance liquid chromatography. Conclusion: Despite the ban on the use of strychnine, it seems that this poison is still used in some areas. By observing suicide cases, it seems that there is a need for more precise monitoring to prevent stereotypes. Suicide, Strychnine, Toxicology خودکشی, استریکنین, سم‌شناسی 189 192 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1638-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/122019/10/132019/07/72019/06/152019/07/17 1398/4/26 2019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/26 1398/9/5 H. Pooladi Legal Medicine Research Center, Legal Medicine Organization, Tehran, Iran حسین پولادی hosseinpoolady@yahoo.com 0031947532846006210 0031947532846006210 Yes مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران M. Moradi Legal Medicine Research Center, Legal Medicine Organization, Tehran, Iran مهرداد مرادی 0031947532846006211 0031947532846006211 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران E. Masoudipour Legal Medicine Research Center, Legal Medicine Organization, Tehran, Iran الهام مسعودی‌پور 0031947532846006212 0031947532846006212 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران

fa اثربخشی آموزش شادکامی مبتنی بر مدل فوردایس بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و فرسودگی شغلی کارکنان پزشکی قانونی اهداف: با توجه به اهمیت تاثیر استرس شغلی بر بسیاری از جنبه‏های زندگی فرد، بررسی آن در سازمان‌ها و ادارات مختلف، از جمله کارکنان سازمان پزشکی قانونی به‌خاطر نقش آن در سلامت، امری ضروری به نظر می‏رسد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش شادکامی مبتنی بر مدل فوردایس بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و فرسودگی شغلی کارکنان پزشکی قانونی بود. مواد و روش‌ها: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بین ۳۰ نفر از کارکنان پزشکی قانونی شهر تبریز در سال ۱۳۹۷ انجام شد که به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شده و به‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه، تحت آموزش شادکامی مبتنی بر مدل فوردایس قرار گرفتند. افراد دو گروه پرسش‌نامه‌های تنظیم شناختی هیجان و فرسودگی شغلی را در مراحل پیش و پس‌آزمون تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) توسط نرم‌افزار SPSS ۲۰ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­‌ها: بعد از اجرای مداخله آموزشی، بین میانگین نمرات راهبردهای تنظیم شناختی مثبت (به‌جز مولفه کم‌اهمیت‌شماری) و منفی هیجان و همچنین ابعاد خستگی عاطفی و عدم کفایت شخصی فرسودگی شغلی در دو گروه کنترل و آزمایش تفاوت معنی‌دار وجود داشت (۰/۰۵p<)، ولی میانگین نمره مولفه مسخ شخصیت فرسودگی شغلی بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (۰/۰۵p>). نتیجه­‌گیری: با به‌کارگیری آموزش شادکامی فوردایس می‌توان با مشاغل استرس‌زایی که در طولانی‌مدت منجر به دشواری در تنظیم هیجانی و فرسودگی شغلی می‌شوند، مقابله کرد. Aim(s): Given the importance of the impact of occupational stress on many aspects of one's life, it is imperative to examine it in various organizations and departments, including forensic staff, for its role in health. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of happiness training based on Fordyce model on cognitive emotional regulation strategies and job burnout of forensic medicine staff. Materials & Methods: This semi-experimental study with pretest-posttest design with a control group was conducted on 30 forensic medical staff in Tabriz in 2018 who were selected by random sampling method and randomly divided into experimental (n=15) and control (n=15) groups. The experimental group underwent 10 sessions of happiness training based on Fordyce model. Subjects in both groups completed cognitive emotional regulation and burnout questionnaires in pre- and post-test stages. Data were analyzed by SPSS 20 software using multivariate analysis of covariance (MANCOVA). Findings: After the educational intervention, there was a significant difference between the mean scores of positive cognitive emotional regulation strategies (except triviality) and negative cognitive emotional regulation strategies as well as emotional exhaustion and personal inadequacy of burnout in control and experimental groups (p<0.05), but the mean score of depersonalization component of burnout was not significantly different between the two groups (p>0.05). Conclusion: Happiness training based on Fordyce model is effective and useful to deal with stressful occupations that in the long run lead to difficulty in emotional regulation and burnout. Happiness, Emotional Regulation, Burnout, Forensic Medicine شادکامی, تنظیم هیجان, فرسودگی شغلی, پزشکی قانونی 193 199 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1922-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/122019/10/132019/07/72019/06/152019/07/172019/08/5 1398/5/14 2019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/26 1398/9/5 M. Hamidi Sardrood Psychology Department, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran معصومه حمیدی‌سردرود 0031947532846006213 0031947532846006213 No گروه روان‌شناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران S.M. Tabatabaei Physiology Department, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran سید محمود طباطبائی smt@iaut.ac.ir 0031947532846006214 0031947532846006214 Yes گروه فیزیولوژی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران B. Samadirad Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran بهرام صمدی‌راد 0031947532846006215 0031947532846006215 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران

fa الگوی تصادفات ساختگی در مرکز پزشکی قانونی استان مازندران در سال‌های 95-1390 اهداف: آسیب به‌عنوان خطر عمده سلامت بالغین در دنیا و شایع‌ترین علت مرگ شناخته شده است. تقلب و اقدام به صحنه‌سازی و تدارک تصادفات ساختگی، یک پدیده ناهنجار اجتماعی و تهدیدی جدی برای کشور است. این مطالعه با هدف بررسی الگوی تصادفات ساختگی در مرکز پزشکی قانونی استان مازندران در سال‌های ۹۵-۱۳۹۰ انجام شد. ابزار و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی- تحلیلی، کلیه پرونده‌های در دسترس تصادف ساختگی پزشکی قانونی استان مازندران طی سال‌های ۹۵-۱۳۹۰ مورد بررسی قرار گرفت. ابزار مورد استفاده در پژوهش، پرسش‌نامه‌ای بود که براساس الگوها و مولفه‌های موجود در پرونده‌های مربوطه تهیه شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS ۲۰ و با استفاده از آمار توصیفی دسته‌بندی و تحلیل شدند. یافته‌ها: از ۷۹ پرونده بررسی‌شده، ۹۴.۹% مرد، ۵۰.۶% مجرد و ۸۲.۲% دارای شغل آزاد بودند. بیشترین نوع تصادفات، برخورد موتور با خودرو (۳۵.۴%) و بیشترین فرد صدمه‌دیده راننده موتور (۳۰.۴%) بود. در ۵۸.۲% پرونده‌های مورد بررسی، فرد در خارج از استان زندگی می‌کرده که در ۳۸.۰% پرونده‌ها علت حضور در استان را مسافرت گزارش کرده بودند. نتیجه‌گیری: در بیشتر موارد، تصادفات ساختگی در ساعت‌های پایانی شب و ساعت‌های اول روز اتفاق می‌افتند و معمولاً وسیله نقلیه یک‌ سرنشین یا دو سرنشین داشته و تصادف در جایی خارج از شهر اتفاق می‌افتد. آسیب‌های ایجادشده در تمام افراد سرنشین به‌صورت مشترک دیده می‌شود و همین طور در بیشتر موارد آسیب‌ها به‌صورت قرینه هستند که تمام این موارد دال بر ساختگی‌بودن تصادفات گزارش‌شده است. همچنین بیشتر افراد مورد بررسی شغل آزاد دارند.   Aim(s): Damage is known as a major risk to adult health in the world and is the most common cause of death. Fraud and scenes and fake accidents are a social disorder and a serious threat to the country. The aim of this study was to investigate the pattern of false accidents in Mazandaran Province Forensic Medical Center in 2011-2016. Instruments & Methods: In this descriptive-analytical research, all available cases of false accidents in Mazandaran Province Forensic Medical Center during 2011-2016 were studied. The tool used in the research was a questionnaire prepared on the basis of patterns and components in the relevant files. Data were categorized and analyzed by SPSS 20 software using descriptive statistics. Findings: Of the 79 cases reviewed, 94.9% were male, 50.6% were single and 82.2% had freelance job. The most common type of accidents was motorcycle collision with car (35.4%) and the most of the injured was motorcycle driver (30.4%). 58.2% of the studied cases lived outside the province, which 38.0% of them reported the traveling as the reason for being in the province. Conclusion: In most cases, false accidents occur in the late hours of the night and the first hours of the day. Usually the vehicle has one or two occupants and the accident happens somewhere outside the city. Injuries are common to all occupants and in most cases are symmetric. All of these cases indicate that the reported accidents are fictitious. Most of the people surveyed also have freelance jobs.     False Accidents, Forensics Medicine, Injuries تصادفات ساختگی, پزشکی قانونی, صدمات 201 207 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1919-2&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/122019/10/132019/07/72019/06/152019/07/172019/08/52019/07/15 1398/4/24 2019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/26 1398/9/5 N. Asadinejad Legal Medicine Examination Center, Legal Medicine Organization of Mazandaran, Sari, Iran نرگس اسدی‌نژاد drasadinejadforensic@gmail.com 0031947532846006216 0031947532846006216 Yes مرکز معاینات سازمان پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی استان مازندران، ساری، ایران A. Abbasi Forensic Medicine Department, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran علی عباسی 0031947532846006217 0031947532846006217 No گروه پزشکی قانونی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران M. Pourhossein Legal Medicine Research Center, Legal Medicine Organization, Sari, Iran مسعود پورحسین 0031947532846006218 0031947532846006218 No مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی، ساری، ایران J. Yazdani Biostatistics Department, Health Faculty, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran جمشید یزدانی 0031947532846006219 0031947532846006219 No گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

fa عوامل موثر در کودک‌آزاری در محیط خانواده اهداف: کودک‌آزاری جرمی شایع است و معلول عوامل چندگانه فردی و محیطی است که با هم ترکیب شده و احتمال بروز انواع این آسیب اجتماعی را شدت می‌بخشد. هدف این مطالعه، شناخت عوامل موثر در کودک‌آزاری در محیط خانواده بود. مشارکت‌کنندگان و روش‌ها: در این تحقیق از روش کیفی و مصاحبه عمیق با کارشناسان استفاده شد و با تحلیل شرح حال ۱۲ نمونه گزارش‌شده، علاوه بر توصیف ویژگی‌های جامعه‌شناختی بزه‌دیدگان، وجود عوامل موثر در کودک‌آزاری در هر یک از نمونه‌ها ارزیابی شد. یافته‌ها: شاخص فقر در ۵ مورد، شاخص خانواده ناپایدار تک‌والد در ۸ مورد، شاخص اعتیاد در ۶ مورد، شاخص عدم آموزش مراقبت از خود در بزه‌دیده در ۵ مورد و شاخص عقب‌ماندگی ذهنی بزه‌دیده در ۳ مورد مشاهده شد. بیشترین سوء رفتار نسبت به دختران در مقایسه با پسران گزارش شد. ارتکاب کودک‌آزاری توسط آشنایان کودک بیش از غریبه‌ها بود. کودک‌آزاری مستمر و تکراری بیش از موارد اتفاقی عنوان شد. در بیش از نیمی از نمونه‌ها پدیده طلاق، اعتیاد و فقر در محیط زندگی کودکان آسیب‌دیده مشاهده شد. آزار جنسی در مورد دختربچه‌ها بیش از آزارهای جسمی و عاطفی گزارش شد. نتیجه‌گیری: عوامل موثر در کودک‌آزاری شامل فقر، خانواده ناپایدار و تک‌والد، اعتیاد، عدم آموزش مراقبت از خود و عقب‌ماندگی ذهنی و معلولیت هستند. Aim(s): Child abuse is a common crime and it is caused by multiple individual and environmental factors that are combined. It increases the likelihood of this type of social harm. The aim of this study was to investigate the effective factors of child abuse within family. Participants & Methods: In this study, qualitative method and in-depth interviews with experts were used and by analyzing the biographical data of 12 reported cases, in addition to describing the sociological characteristics of the victims, the presence of effective factors on child abuse was assessed in each sample. Findings: Poverty index in 5 cases, single parent unstable family index in 8 cases, addiction index in 6 cases, lack of self-care education in 5 cases and mental retardation index in 3 cases were observed. Girls were more to be abused than boys. Child abuse by child acquaintances was more than strangers. Repeated and continuous child abuse was more than accidental cases. In more than half of the cases, the phenomenon of divorce, addiction and poverty was found in the living environment of the affected children. Sexual abuse of girls was reported more than physical and emotional abuse. Conclusion: Factors affecting child abuse include poverty, unstable and single parent families, addiction, lack of self-care education, and mental retardation and disability.   Child Abuse, Family, Gender, Criminology کودک‌آزاری, خانواده, جنسیت, جرم‌شناسی 209 216 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1937-1&slc_lang=fa&sid=1 2019/05/122019/10/132019/07/72019/06/152019/07/172019/08/52019/07/152019/11/6 1398/8/15 2019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/262019/11/26 1398/9/5 E. Hashemi Women Studies Department, Humanities Faculty, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran عصمت هاشمی esmathashemi@gmail.com 0031947532846006220 0031947532846006220 Yes گروه مطالعات زنان، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران H. Azari Humanities Faculty, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran هاجر آذری 0031947532846006221 0031947532846006221 No دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران M. Karimi-Taleqani Psychology Department, Humanities Faculty, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran ماه‌نسا کریمی‌طالقانی 0031947532846006222 0031947532846006222 No گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران- مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران