fa کاهش شنوایی کاذب در افراد ارجاعی از مرکز پزشکی قانونی تهران به کلینیک شنوایی شناسی بیمارستان لقمان حکیم مقاله پژوهشی Research Article زمینه و هدف: ارزیابی های پزشکی قانونی شنوایی به درخواست سازمان هایی نظیر پزشکی قانونی، کمیسیون های اظهارنظر پزشکی نظامی، شرکت های بیمه گزار و نیز کارفرمایان به منظور تعیین میزان از کارافتادگی شنوایی در مراکز صنعتی، انجام می شود. در این گونه ارزیابی ها احتمال تمارض در شنوایی به منظور کسب غرامت یا مزایایی مثل طول درمان و معافیت از خدمات رزمی یا خدمت سربازی افزایش می یابد. مطالعه ای در زمینه میزان شیوع کاهش شنوایی کاذب در مراجعین پزشکی قانونی در کشور وجود ندارد. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی کاهش شنوایی کاذب در مراجعین پزشکی قانونی به کلینیک شنوایی شناسی بیمارستان لقمان‏ حکیم تهران در سال 1384 انجام شد. روش بررسی: کلیه مراجعین پزشکی قانونی در سال 1384 از نظر وجود کاهش شنوایی کاذب یا بدتر از واقعی نشان دادن سطح شنوایی، مورد آزمایش قرار گرفتند. از آزمایش های ذهنی (سابجکتیو) و عینی (آبجکتیو) مرسوم شنوایی شناسی برای کشف تمارض استفاده شد. یافته ها: طی سال 1384 در مجموع 463 نفر (9/60% مرد و 1/39% زن) با اهداف پزشکی قانونی تهران مورد ارزیابی شنوایی قرار گرفتند. 98 نفر از مراجعین (16/21%) کاهش شنوایی کاذب نشان دادند. از 282 مرد مراجعه کننده 59 نفر (9/20% از مردان) و از 181 زن مراجعه کننده 39 نفر (5/21% از زنان) کاهش شنوایی کاذب نشان دادند. هرچند نسبت زنان متمارض بیشتر از نسبت مردان متمارض بوده ولی این تفاوت معنی دار نیست. نتیجه گیری: کاهش شنوایی کاذب در مراجعین پزشکی قانونی به بیمارستان لقمان‏ حکیم بعنوان یکی از بیمارستان های معتمد مرکز پزشکی قانونی تهران شیوع قابل ملاحظه ای دارد که نشان دهنده نیاز به توسعه مراکز ویژه برای ارزیابی الکتروفیزیولوژیک شنوایی افراد مشکوک به تمارض است. Background & Aim: Hearing evaluations for medicolegal purposes are requested by organizations such as forensic medicine, military medical councils, insurance companies and employers for determining hearing disability. Pseudohypacusis in medicolegal population increases in order to gain compensation or advantages, such as length of treatment and exemption from combats or military service. There is no available study on prevalence of pseudohypacusis in medicolegal compensation claims in Iran. The aim of this study was determining frequency of pseudohypacusis in individuals referred by Tehran medicolegal center to audiology clinic of Loghman-e-Hakim hospital in Tehran in 2005-2006 (from 5-April-2005 to 20-March-2006). Materials & Methods: All individuals referred by Tehran medicolegal center during the year 2005-2006 (from 5-April-2005 to 20-March-2006) evaluated for possibility of pseudohypacusis or exaggeration in hearing threshold levels. We used subjective and objective conventional audiological procedures for detecting pseudohypacusis. Findings: During the year 2005, 463 people including 282 males (60.9%) and 181 females (39.1%) referred to the audiology clinic of Loghman-e-Hakim hospital. Definite pseudohypacusis detected in 21.16% of the clients. There was no significant difference between the proportions of males (20.9%) and females (21.5%) showing pseudohypacusis. Conclusion: Frequency of pseudohypacusis in medicolegal patients referred to Loghman-e-Hakim hospital is considerably high that require development of tertiary auditory electrophysiology section for assessment of pseudohypacusis- suspected individuals. کاهش شنوایی کاذب، پزشکی قانونی، شیوع Pseudohypacusis, Medicolegal, Prevalence 189 194 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-133&slc_lang=fa&sid=1 محمد ابراهیم مهدوی mahdavime@sbmu.ac.ir 11003194753284600854 11003194753284600854 Yes نوشین مکاری 11003194753284600887 11003194753284600887 No علی عبدی 11003194753284600888 11003194753284600888 No لیلا عطار زاده علیا 11003194753284600889 11003194753284600889 No سید مهدی طباطبایی 11003194753284600890 11003194753284600890 No