fa بررسی یک ساله علل ارجاع مجدد مراجعین سرپایی پزشکی قانونی از سوی مراجع قضایی و انتظامی در اداره کل پزشکی قانونی استان همدان در سال 1385 اپيدميولوژی قانونی Forensic Epidemiology مقاله پژوهشی Research Article زمینه و هدف: اطاله دادرسی از جمله معضلاتی است که قوه قضاییه با آن روبرو است. قسمتی از اطاله دادرسی مربوط به اخذ گواهی و نظریه پزشکی قانونی می باشد. این مطالعه به بررسی یک جنبه از اطاله دادرسی در پزشکی قانونی پرداخته و هدف آن کاهش مراجعات مجدد و غیرضروری به پزشکی قانونی از سوی دستگاه قضایی و ضابطین از طریق بررسی علل ارجاع مجدد مراجعین سرپایی, می باشد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه مشاهده ای و توصیفی از نوع مقطعی می‌باشد و برای انجام آن در مدت یک سال 450 پرونده ارجاع مجدد به پزشکی قانونی مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات مورد نظر از طریق پرسشنامه از داخل پرونده ها جمع آوری شده و با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: حسب نتایج حاصل از 450 پرونده مورد بررسی, علت ارجاع مجدد مراجعین و مصدومین در 175 مورد (9/38%) مربوط به خود مراجعه کننده و در 118 مورد (2/26%) مربوط به پزشکی قانونی و در 157 مورد (9/34%) مربوط به مراکز ارجاع دهنده بود که در میان علل مربوط به مراجعه کننده, اظهار تألم و تقاضای معاینه مجدد شایع ترین علت و اعتراض به گواهی صادره و عدم همکاری در سیر پرونده در ردیف‌های بعدی قرار داشتند. در حوزه عوامل مربوط به پزشکی قانونی، اشکال در گواهی-نویسی با 78% فراوانی, شایع ترین عامل بوده و در حوزه علل مربوط به مراکز ارجاع دهنده, عدم مطالعه دقیق گواهی صادره یا برداشت ناصحیح از آن 1/54% موارد را تشکیل داده و شایع ترین علت محسوب می شد. نتیجه گیری: با بررسی نتایج مطالعه می توان ادعا نمود شایع ترین علل ارجاع مجدد مراجعین که به سادگی قابل پیشگیری نیز می باشد, در حیطه پزشکی قانونی و مراکز ارجاع دهنده قرار دارد که در صورت به کارگیری راه‌کارهای لازم مانند دقت در گواهی‌نویسی و رعایت اصول علمی آن و برگزاری دوره‌های آموزشی برای قضات و کارکنان دادگستری و سایر ضابطین مانند کلانتری‌ها می‌توان آنها را تا حد زیادی کاهش داد. Background & Aims: Prolongation of procedure is one of the problems which the judiciary confront with it. A part of prolongation of procedure may due to examination and certification in legal medicine centers. The present study is conducted to assess this part of prolongation of procedure with the aim of reducing the unnecessary & frequent referrals from judicial authority system to legal medicine centers by analyzing the causes of rereferrals from judicial authority to legal medicine centers. Materials & Methods: This is a cross sectional descriptive study which is done on 450 cases of rereferral from judicial authority to legal medicine centers during one year from march 2006 to march 2007. The data collected by a questionnaire and analyzed by SPSS software . Findings: The resulting data showed that, the main Reason of rereferral was a problem due to claimant by her/himself (in 175 cases or 38.9%). Also in 118 cases (26.2%) a neglect or defect in legal medicine center caused the rereferral and 157 cases (34.9%) a problem or misunderstanding via judicial authoritys was the responsible cause of rereferral. In first category, the main causes were complaining of pain in some part of the body, need for reexamination, protest from the initial certificate and uncooperation in process of examination or paraclinical investigations, respectively. Among the problems in legal medicine center, mistakes in writing the certificates was the leading cause (78% of cases). In category related to judicial authorityies, the leading cause was inaccurate reading of certificate, which cause misunderstanding in 54.1% of cases . Conclusion: With regarding to this study, we claim that major causes of rereferral from judicial authorities to legal medicine centers are avoidable by methods such as more attention to writ the certificate in legal medicine centers and certain educational curriculums for judges and their coworkers. ارجاع مجدد، پزشکی قانونی، مراجع قضایی Rereferral, Legal medicine, Judicial authority 257 0 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-139&slc_lang=fa&sid=1 امیر محمد کاظمی فر dr.houshmand@yahoo.com 11003194753284600859 11003194753284600859 Yes مسعود انصاری 11003194753284600903 11003194753284600903 No