fa جستاری در ارکان ماهیت سرایت در فقه و حقوق کیفری (خلاء زدایی قانونی از ماهیت سرایت) حقوق پزشکی Medical Law سرمقاله Editorial <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:iransans;">قانون‌گذار در کتاب قانون مجازات اسلامی در مواد متعددی، اصطلاح سرایت را موضوع قانونگذاری قرار داده است. قانون‌گذاری پیرامون هر موضوعی ایجاب می‌‌کند که در گام نخست، ماهیت موضوع مد نظر به‌شکل کامل تبیین شده و همۀ ارکان اساسی آن ماهیت شناسایی شوند اما قانون‌گذار بدون آنکه منظور خود را از واژۀ سرایت مشخص کند به تقنین در این‌باره پرداخته که این امر سبب ابهامات فراوانی برای کارشناسان پزشکی قانونی شده است. یکی از محورهای اختلافِ نظر دربارۀ ماهیت سرایت، بحث گذشت زمان به عنوان شرطی اساسی در تحقق ماهیت سرایت است، این موضوع در نظام حقوقی کامن‌‌لا توجه قرار گرفته است؛ به‌گونه‌ای که تا سال‌‌ها، گذشتِ زمانِ یک سال و یک روز، شرط تحقق سرایت شمرده می‌‌شد. حائز اهمیت است که ماهیت سرایت از ابداعات فقهی است که قانون‌گذار از آن بهره است. بنابراین شایسته بود تا که قانون‌گذار با برشمردن شروط تحقق ماهیت سرایت، اقدام به بیان مفهوم و منظور خود از اصطلاح مد نظر کرد. هدف پژوهش حاضر، یافتن ارکان تحقق ماهیت سرایت است. روش بررسی پژوهش حاضر بر اساس منطقِ توصیفی-تحلیلی است که ابزار گردآوری اطلاعات برای تضارب آرا و ارزیابی استدلالی، به‌صورت تحقیقات کتابخانه‌‌ای اعم از مطالعه‌‌ی کتب فقهی، حقوقی، پزشکی و قوانین مربوطه است. پژوهش حاضر با شناسایی خلاء قانونی دربارۀ ماهیت سرایت و ارزیابی آرای مختلف، ادلۀ روایی و مفهوم‌‌شناسی عمیق از واژگان کاربردی به این نتیجه رهنمون شد که تحقق ماهیت سرایت منوط به دو شرطِ وجودِ دو جنایت و رابطۀ سببیت است و گذشت زمان فقط از ملزومات شایع سرایت است نه از ارکان ماهیت سرایت.</span></div> <div style="text-align: justify;">The Legislator in Islamic Punishment Code, in several articles, has put the title of &ldquo;permeation&rdquo; under its legislation. Legislation in every subject, requires that, in the first place, we explain the identity of the subject and recognize every aspect of it. However, the legislator, without identifying his definition of &ldquo;permeation&rdquo;, has delved into the legislation in this field, which leads to several ambiguities for experts in forensics. Passing of time is an essential condition for realization of the identity of &ldquo;permeation&rdquo;; this has been discussed in Common Law in which the passing of one year and one day was a condition for realization of the &ldquo;permeation&rdquo;. It is of paramount importance that the identity of &lsquo;permeation&rsquo; is a jurisprudential innovation, something the legislator has profited a lot. Therefore, it would be better if the legislator explained his definition of &lsquo;permeation&rsquo; by presenting the conditions for the realization of the identity of &lsquo;permeation&rsquo;. A descriptive-analytic method was used and the essential information was gathered through library studies in Jurisprudential, legal, medical and other books. This essay lead to the conclusion that the realization of the identity of &lsquo;permeation&rsquo; depends on two conditions: 1. The existence of two crimes; 2. A causal relation. The passing of time is only a prevalent requirement of &lsquo;permeation&rsquo;, not an essential part of it.&nbsp;</div> سرایت, رابطه سببیت, گذشت زمان, یک سال و یک روز Permeation, Causal Relation, Passing of Time, One Year and One Day 251 260 http://sjfm.ir/browse.php?a_code=A-10-1529-1&slc_lang=fa&sid=1 Majid Ghoorchi Beigi مجید قورچی‌بیگی 110031947532846004346 110031947532846004346 No Criminal Law and Criminology Department, Khwarazmi University, Tehran, Iran گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Yousef Fatemi Nia یوسف فاطمی نیا 110031947532846004347 110031947532846004347 No Department of criminal law and criminology, Legal Medicine Research Center, Iranian Legal Medicine Organization, Tehran, Iran گروه فقه پزشکی، مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی ایران، تهران، ایران Taha Zargarian طه زرگریان Tahazargariyan93@gmail.com 110031947532846004348 110031947532846004348 Yes Candidate in jurisprudence and criminal law, Department of criminal law and criminology, Kharazmi University, Tehran, Iran مرکز مطالعات فقهی پزشکی قانونی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران