|
رابطه نیمرخ روانی و گرایش به خودکشی با نقش واسطهای سبکهای دفاعی در افراد دارای ملال جنسیتی مراجعه کننده به اورژانس اجتماعی تهران در سال 1404-1403
|
سیده زهرا ابراهیمی جعفرآبادی1 ، غزل سادات پورنسائی*2  |
1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران. 2- استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، موسسه آموزش عالی احرار، رشت، ایران ، ghazal.pournesaei@ymail.com |
|
|
چکیده: (25 مشاهده) |
مقدمه: نیمرخ روانی و سبکهای دفاعی به عنوان عوامل تعیینکننده، نقشی اساسی در شکلگیری تابآوری یا آسیبپذیری روانی ایفا میکنند و بهویژه در افراد دارای ملال جنسیتی، از طریق اثرگذاری مستقیم و واسطهای، به شکلی معنادار گرایش به خودکشی را تحت تأثیر قرار میدهند. پژوهش حاضر با هدف مطالعه رابطه نیمرخ روانی و گرایش به خودکشی با نقش واسطهای سبکهای دفاعی در افراد دارای ملال جنسیتی انجام شد.
روش بررسی: روش تحقیق از نوع مقطعی، مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) بود و جامعه آماری شامل کلیه افراد دارای ملال جنسیتی بود که در سال 1402 و 1403 دارای پرونده در بخش اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی در استان تهران بودند. حجم نمونه 300 نفر بود که با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه افکار خودکشی بک و استیر (1991)، سبکهای دفاعی اندروز و همکاران (1993) و پرسشنامه شخصیتی چندوجهی مینه سوتا (1970) استفاده شد. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری برای بررسی روابط بین متغیرها استفاده شد. تحلیل دادهها از طریق نرمافزارهای آماری SPSS نسخه 25 و SMART PLS نسخه 3 انجام شد. نتایج آزمون بوتاسترپ نیز نشان داد اثرات غیرمستقیم هیپومانیا، افسردگی، خودبیمارانگاری و ضعف روانی بر گرایش به خودکشی از طریق سبکهای دفاعی معنادار است؛ درحالیکه اثرات غیرمستقیم سایر مؤلفههای نیمرخ روانی معنادار نبود (05/0P<). نتیجه گیری: بر این اساس، توجه به مداخلات روانشناختی مبتنی بر اصلاح سبکهای دفاعی در کاهش خطر خودکشی این افراد ضروری به نظر میرسد.
|
|
| واژههای کلیدی: نیمرخ روانی، گرایش به خودکشی، سبکهای دفاعی، ملال جنسیتی. |
|
|
|
نوع مقاله: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
مديريت سلامت دریافت: 1405/5/17 | ویرایش نهایی: 1405/8/27 | پذیرش: 1405/8/27
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|