[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 16، شماره 2 - ( 1389 ) ::
جلد 16 شماره 2 صفحات 117-107 برگشت به فهرست نسخه ها
بهینه سازی روش I-PEP و تأثیر آن بر نتایج حاصل از تعیین طرح واره با استفاده از تعداد اندک نسخه های DNA
زهرا ظفری، فائزه رحیمی نژاد، سوده کیان فر، آمنه بندهی سرحدی، عاطفه شیرکوند، نجات مهدیه، محمد رضا مشایخی، اکرم قاسمی، محمود تولایی، سیروس زینلی1
1- ، zeinali@kawsar.ir
چکیده:   (14299 مشاهده)
زمینه و هدف: تعیین طرح واره‌ی DNA (DNA Profiling) یکی از قدرتمندترین و قابل اعتمادترین ابزارهای تشخیص هویت در پزشکی قانونی است. هرگاه مقدار DNAحاصل از اجساد و بقایای مواد زیستی موجود در صحنه‌ی جرم کم باشد (کمتر از 100پیکوگرم یا 33 نسخه)، تعیین طرح واره با مشکل مواجه خواهد شــــد. تکثیـــر تعــداد اندک نسخــه‌های D‏NA ، با استفــاده از روش‌هــای تکثیــر کل ژنوم (WGA) مانند روش خاص I-PEP PCR (Preamplification Improved Primer Extension) امکان پذیر است. روش بررسی: با ارزیابی شیوه های موجود PEP و I-PEP بر روی رقت های متفاوت DNA، تلاش در جهت دستیابی به روش بهینه ای که با کمترین مقدار DNA الگو، طرح واره ای قابل اعتماد را ارائه دهد، انجام گرفت. این روش شامل نوعی PCR است که در آن از پرایمرهای 15 نوکلئوتیدی تصادفی استفاده می‌شود. به دنبال این روش، تکثیر اختصاصی DNA با پرایمرهای اختصاصی مختلف انجام شد. یافته‌ها: پس از بهینه سازی روش I-PEP و تکثیر کلی ژنوم با روش جدید، که ما آن را PCR KI-PEP نامیدیم، تعیین طرح واره با تنها 5/2 پیکوگرم از DNA اولیه صورت گرفت. هم چنین با استفاده از پرایمر های اختصاصی، قطعه ای به طول 1106 باز به راحتی تکثیر شد. نتیجه گیری: روش KI-PEP نه تنها توانایی تکثیر مقادیر کم DNA را دارد، بلکه با توجه به طول STR های موجود در کیت های مرسوم تشخیص هویت، طول مناسب برای تعیین طرح واره را نیز ایجاد می کند.
واژه‌های کلیدی: پزشکی قانونی؛ تشخیص هویت؛ تعیین طرح واره‌ی DNA؛ تکثیر کل ژنوم (WGA)؛ KI-PEP PCR
     
گزارش مختصر: مقاله پژوهشی |
دریافت: 1390/2/24 | ویرایش نهایی: 1390/2/31 | پذیرش: 1399/3/21 | انتشار الکترونیک: 1399/3/21
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Improvement in the I-PEP method and its effect on the outcome of low copy number DNA profiling. Iran J Forensic Med. 2010; 16 (2) :107-117
URL: http://sjfm.ir/article-1-301-fa.html

ظفری زهرا، رحیمی نژاد فائزه، کیان فر سوده، بندهی سرحدی آمنه، شیرکوند عاطفه، مهدیه نجات، و همکاران. و همکاران.. بهینه سازی روش I-PEP و تأثیر آن بر نتایج حاصل از تعیین طرح واره با استفاده از تعداد اندک نسخه های DNA. مجله پزشکی قانونی ایران. 1389; 16 (2) :117-107

URL: http://sjfm.ir/article-1-301-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 16، شماره 2 - ( 1389 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله پزشکی قانونی ایران Iranian Journal of Forensic Medicine
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4374