مرکز تحقیقات پزشکی قانونی، سازمان پزشکی قانونی کشور، تهران، ایران ، kamsoltaninejad@gmail.com
چکیده: (430 مشاهده)
سنجش و تفسیر غلظت اتانول در نمونههای زیستی پس از مرگ یکی از رایجترین و در عین حال چالش برانگیزترین موارد در سمشناسی قانونی است. برخلاف نمونههای بالینی، نتایج پس از مرگ تحت تأثیر پدیدههایی نظیر توزیع مجدد، تولید میکروبی اتانول پس از مرگ، آلودگی و تخریب نمونه در حین نگهداری قرار میگیرند که میتواند به تفسیر نادرست در تشخیص منشا و غلظت الکل قبل از مرگ منجر شود. در سالهای اخیر، بهکارگیری ماتریکسهای جایگزین مانند زجاجیه و ادرار در کنار خون، بررسی همزمان پروفایل الکل های بالاتر و مواد آلی فرار موجود در نمونه ها، همراه با سنجش نشانگرهای زیستی غیراکسیداتیو نظیر اتیل گلوکورونید و اتیل سولفات، رویکردهای تفسیری را دگرگون کرده است. در این مطالعه با تمرکز بر شواهد جدید و در عین حال استفاده از مطالعات کلاسیک کلیدی موضوع را در چهار محور اصلی جمعبندی کند: عوامل مخدوشکننده تفسیر غلظت اتانول پس از مرگ، ارزش نسبی ماتریکسهای زیستی گوناگون، کاربرد نشانگرهای زیستی برای افتراق مصرف پیش از مرگ از تولید پس از مرگ. در نهایت، یک رویکرد عملی چندمرحلهای برای تفسیر دقیقتر نتایج آزمایش های آنالیز اتانول در پروندههای پزشکی قانونی را ارائه میدهد. نتایج این مطالعه نشان می دهد تفسیر نتایج آنالیز اتانول پس از مرگ، نیازمند بررسی جامع و چندسطحی با استفاده از تجمیع کلیه یافته های آزمایشگاهی، بالینی، کالبدگشایی، صحنه فوت و محیطی است و هیچ یک از نشانگرهای زیستی به تنهایی برای تعیین منشا اتانول در نمونه های پس از مرگ، دارای قطعیت نمی باشند.